Πρεμιέρα έκανε το πρωί του Σαββάτου 31 Ιανουαρίου, η εκπομπή «Σαββατοκύριακο παρέα» με την Κατερίνα Καραβάτου.
«Θέλω, πριν σας καλωσορίσω επίσημα στο «Σαββατοκύριακο παρέα», να σας πω, να μου επιτρέψετε να σας πω, κάποια λόγια, κάποιες σκέψεις που έκανα το προηγούμενο διάστημα και μέχρι μερικά δευτερόλεπτα πριν.
Χθες, στην πρόβα που κάναμε, ήταν τα παιδιά μου εδώ, η Αέλια και ο Αρίωνας. Και τους έβλεπα πηγαινορχόντουσαν, κάνανε διάφορες τρέλες μέσα στο στούντιο, σαν να είναι το σπίτι τους. Και αυτό μου έφερε στο μυαλό ένα challenge στο Instagram που γίνεται, το οποίο δεν το έχω κάνει εγώ, αλλά το έχουν κάνει πάρα πολλοί και το έχω βρει πολύ ενδιαφέρον. Αυτό που βλέπεις στη ζωή σου 16 χρόνια πριν και ανεβάζεις καρουσέλ με φωτογραφίες οι οποίες σου θυμίζουν το πώς ήσουν, το ποιος ήσουν, το τι έκανες.
Σε ένα τέτοιο καρουσέλ, η πρώτη φωτογραφία που θα έβαζα θα ήταν του Αρίωνα στο μαιευτήριο, μέσα στο ταπεράκι, την πρώτη του φωτογραφία, μόλις μου τον φέρανε, γιατί είναι γεννημένος στις 11 Μαΐου του 2016. Και η επόμενη φωτογραφία θα ήταν η Αέλια ερχόμενη στο μαιευτήριο, που κρατάει πέντε χρονών σχεδόν εκείνη την ώρα, τον αδελφό της για πρώτη φορά αγκαλιά.
Στις υπόλοιπες 18 φωτογραφίες θα είχα να βάλω πολλά πράγματα, αλλά οι περισσότερες από αυτές θα είχαν να κάνουν με την επαγγελματική μου δραστηριότητα εκείνο το διάστημα. Γιατί συνειδητοποίησα ότι πριν από 16 χρόνια παρουσίαζα μαζί με τον Κρατερό τότε, πάλι ένα πρωινό του Σαββατοκύριακου. Και αν με ρωτούσατε πριν από 16 χρόνια πώς φανταζόσουν τη ζωή σου σε 10 χρόνια από τώρα, δεν υπήρχε καμία περίπτωση – ούτε στην προσωπική μου ζωή ούτε στην επαγγελματική μου ζωή – να έχω προβλέψει όσα έχουν γίνει. Τα βλέπω όλα αυτά και πραγματικά μένω με το στόμα ανοιχτό.
Δεν θα μπορούσα να προβλέψω επίσης, γιατί εγώ είμαι ένας άνθρωπος που παίρνει τα πράγματα μέρα-μέρα, πόντο-πόντο. Το μόνο που ξέρω είναι ότι σε όλα τα πράγματα της ζωής μου θέλω να είμαι έντιμη, θέλω να είμαι αξιοπρεπής, θέλω να σέβομαι τους ανθρώπους, θέλω να ζεσταίνω τις καρδιές των ανθρώπων και θέλω να δίνω πολλή αγάπη, σαν αυτή που παίρνω.
Με αυτές τις καθόλου προγραμματικές δηλώσεις, διότι είμαι σίγουρη ότι φαντάζεστε όσοι με ξέρετε τόσα χρόνια ότι δεν πρόκειται να ανακαλύψω την πυρίτιδα, ούτε να κάνω κάποιο πείραμα πυρηνικής φυσικής, αυτό που θέλω είναι στα Σαββατοκύριακα, εδώ που θα περάσουμε παρέα, να κλείνουμε την εβδομάδα που έχει περάσει, να ανοίγουμε την καινούργια εβδομάδα, να είμαστε μαζί, να είμαστε ενωμένοι, να έχουμε άποψη, να γελάμε και να γίνουμε η δική σας παρέα στα σπίτια από τα οποία μας βλέπετε αυτή τη στιγμή.
Ξεκινώντας, λοιπόν, θα ήθελα να σας πω ότι τις προάλλες η φίλη μου, η Αγάπη, μου έστειλε ένα απόσπασμα από τη Μάγια Αγγέλου, ποιήτρια, ακτιβίστρια – τη ξέρετε πάρα πολύ καλά – η οποία έλεγε το εξής: κάθε φορά που έπρεπε να εμφανιστεί σε μία σκηνή, είτε για να δώσει μία διάλεξη, είτε για να κάνει μία μετάφραση, είτε για να σκηνοθετήσει κάποια ταινία, έπαιρνε μαζί της πάντα νοερά όλους τους ανθρώπους που της είχαν φερθεί με καλοσύνη. Και αυτή ήταν η μεγάλη της δύναμη. Και αυτή ήταν η βοήθειά της.
Και έτσι λέει συγκεκριμένα η ίδια ότι είχε έναν ουρανό, τα σύννεφά του γεμάτα με ουράνια τόξα. Και έτσι ακριβώς αισθάνομαι κι εγώ για τους ανθρώπους που έχω μαζί μου και τους οποίους τόσο πολύ αγαπώ και εκτιμώ. Και είμαι τόσο σίγουρη ότι έχει περάσει όλη αυτή η ιστορία» είπε η Κατερίνα Καραβάτου.













