Headlines

Έλενα Χριστοπούλου: «Πια δε θέλω να μπλέκω τη φιλία με τη δουλειά και αυτό για μένα είναι ένα πολύ μεγάλο μάθημα»

Συνέντευξη στην κάμερα της νέας εκπομπής “Σαββατοκύριακο παρέα” του ΑΝΤ1 και τη Μαρία Αντωνά, παραχώρησε η Έλενα Χριστοπούλου.

Η μάνατζερ που φέτος βλέπουμε τηλεοπτικά στο «Real View», μεταξύ άλλων ρωτήθηκε για τον τρόπο που αντιμετωπίζει τα αρνητικά σχόλια που δέχεται κατά καιρούς.

«Μήνυμα δεν έχω στείλει σε κανέναν ποτέ για κάποιο σχόλιο και έχω περάσει πολύ πιο δύσκολα από απόψεις για το Real View. Δεν έχω σηκώσει ούτε το τηλέφωνό μου. Και επειδή έχω περάσει μέσα μου ένα πένθος το τελευταίο μεγάλο χρονικό διάστημα, τώρα πια – όχι ότι δε με ενδιαφέρει, με ενδιαφέρει τι λέει ο κόσμος – αλλά δε το παίρνω τόσο μέσα μου. Μεγαλώνω και μαθαίνω όπως όλοι, παθήματα που μου γίνονται μαθήματα. Έχω πάθει κι άλλες φορές και δεν έχω μάθει» είπε η Έλενα Χριστοπούλου.

Επίσης αποκάλυψε πως πήρε την απόφαση να μη μπλέκει πλέον τις φιλικές της σχέσεις με τη δουλειά, λέγοντας: «Η φιλία έχει να κάνει με τους ανθρώπους πάρα πολύ. Οι γυναίκες, πολλές φορές έχουμε μεγάλο ανταγωνισμό μεταξύ μας, είτε φαίνεται είτε όχι. Θέλουμε να τα πηγαίνουμε καλύτερα από άλλες γυναίκες και να προσποιούμαστε με τη χαρά τους. Εμένα η φιλοσοφία μου είναι ότι θέλω να τα πηγαίνουν οι άνθρωποι καλά, ανεξάρτητα αν είναι άντρες ή γυναίκες… Πια δε θέλω να μπλέκω τη φιλία με τη δουλειά και αυτό για μένα είναι ένα πολύ μεγάλο μάθημα. Οι άνθρωποι νομίζουν ότι όλα είναι δεδομένα, στη δυσκολία ότι τα έχουν κάνει όλα μόνοι τους. Αν γίνει κάτι και χαθούν όλα, δίπλα μου θα είναι ο σύντροφός μου και οι φίλοι μου που έχουν αποδείξει ότι είναι δίπλα μου».

Στη συνέχεια η Έλενα Χριστοπούλου σχολίασε για την Κατερίνα Καραβάτου: «Με την Κατερίνα η σχέση μας ξεκίνησε φιλικά, καθόλου επαγγελματικά. Με την Κατερίνα ενώ έχει τόσα πολλά ταλέντα, τέτοια παιδεία και τέτοιο τηλεοπτικό σθένος, είναι ταπεινή. Εμένα αυτό με συγκινεί πολύ σε εκείνη».

Τέλος, η Έλενα Χριστοπούλου εξομολογήθηκε: «Έχω κλάψει πάρα πολύ, σε βαθμό που δε φαντάζεται κανένας. Αλλά, εκεί που κλαίω, εκεί δαγκώνω τα δόντια μου και λέω “πάμε παρακάτω”».