Χάρης Ρώμας για Μάρθα Καραγιάννη: «Γονάτισα και της φίλησα το χέρι»

Χάρης Ρώμας για Μάρθα Καραγιάννη: «Γονάτισα και της φίλησα το χέρι»

Θλίψη σκόρπισε ο θάνατος της Μάρθας Καραγιάννη, η οποία έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου σε ηλικία 82 ετών.

O Χάρης Ρώμας θέλησε να αποχαιρετήσει την μεγάλη σταρ του ελληνικού κινηματογράφου μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 και στη Ρίτσα Μπιζόγλη αναφέροντας στιγμές από την συνεργασία τους.

«Νομίζω ότι θα μείνει αξέχαστη η Μάρθα Καραγιάννη γιατί θέλει τέχνη μεγάλη για να κάνεις τόσο αποτελεσματικά αυτούς τους ρόλους που μοιάζουν χαριτωμένη και εύκολη. Έχει πολύ μεγάλη δυσκολία για να τους κάνεις ανεξίτηλα όπως τους έκανε η Μάρθα. Θέλω να πω κάτι αποχαιρετώντας την… Πρώτα απ’ όλα εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια στους οικείους της και τους ανθρώπους που την αγαπούσαν και θα συνεχίσουν να την αγαπούν. Εκφράζω επίσης τη λύπη μου γιατί χάνεται ένα κομμάτι του σύγχρονου πολιτισμού, ένα κομμάτι του κινηματογράφου μας που έκανε πολλούς ανθρώπους χαρούμενους και θα συνεχίσει να τους κάνει» είπε ο Χάρης Ρώμας και συμπλήρωσε:

«Θα πω ένα πράγμα που είναι χαρακτηριστικό για την προσωπικότητα της Μάρθας Καραγιάννη έτσι όπως παίξαμε μαζί το 1999 και το 2000. Εκείνες τις χρονιές κάναμε με μεγάλη επιτυχία με ένα έργο που δεν ήταν αναμενόμενο για τα μέτρα της Καραγιάννη τότε, το «Αρσενικό και παλιά δαντέλα». Έβλεπα λοιπόν τη Μάρθα που ήταν παθιασμένη με τον ρόλο και παθιασμένη που θα κάνει μια ερμηνεία σημαντική να συνεχίζει τις πρόβες μαζί μου φορώντας περούκες με πυκνό μαύρο μαλλί. Κάποια στιγμή, όταν προχώρησαν οι πρόβες, τις είπα ότι θα έπρεπε μάλλον για τον ρόλο να βγάλει την περούκα αυτή και να βάλει κάποια άλλη άσπρη. «Αγόρι μου, δεν έχω ανάγκη να βάλω άσπρη περούκα» μου είπε και βγάζει την περούκα που φόραγε και μένει με άσπρα γκρίζα μαλλιά και σχετικά λίγα. «Αυτή είμαι πραγματικά και με αυτό το πρόσωπο θα παίξω» μου είπε».

Τέλος, ο Χάρης Ρώμας πρόσθεσε: «Είναι λυπηρό να υφίστασαι τη φθορά του χρόνου στο πρόσωπο και το σώμα αλλά είναι πλήρως απελευθερωτικό να αποδέχεσαι ότι αυτός είσαι τώρα και έτσι θα συνεχίσεις. Εγώ πραγματικά, στην κυριολεξία, υποκρίθηκα. Δηλαδή γονάτισα και της φίλησα το χέρι. Αυτή τη γενναιότητα είχε η Μάρθα Καραγιάννη».