Καλεσμένη στη διαδικτυακή εκπομπή «Make Up Stories» του Παντελή Τουτουντζή στο Youtube, βρέθηκε η Λένα Δροσάκη.
Η ηθοποιός μεταξύ άλλων αναφέρθηκε σε ερώτηση που της είχε κάνει στο παρελθόν η μητέρα της σχετικά με το εάν ήταν γκέι και αν ένιωθε ερωτική έλξη προς τις γυναίκες.
Συγκεκριμένα, η Λένα Δροσάκη μίλησε για την παιδική της ηλικία και το πώς μεγάλωσε ανάμεσα σε τρία αδέρφια αγόρια και παραδέχτηκε ότι ήταν αγοροκόριτσο κάτι που έκανε την μητέρα της να την ρωτήσει αν της άρεσαν οι γυναίκες.
«Έχω τρία αγόρια αδέρφια. Ήταν λίγο δύσκολα, γιατί ξέρεις, μέσα σε τόση αντρίλα που λέμε, δεν μπορούσα ακριβώς να βρω τον εαυτό μου, το γυναικείο κομμάτι μου. Επίσης, ακόμα παλεύω με το να βρω το γυναικείο μου κομμάτι, έτσι; Μου είναι πολύ πιο οικείο το αντρικό κομμάτι, η αντρική ενέργεια, η αντρική απόφαση. Μου βγαίνει στον τρόπο που σκέφτομαι, γιατί ήταν το πρώτο που έμαθα. Στον τρόπο που ντύνομαι», είπε η Λένα Δροσάκη και στη συνέχεια αποκάλυψε: «Με έχει ρωτήσει η μαμά μου αν ήμουν γκέι παιδί. Μετά το λύκειο με ρώτησε “μήπως είσαι γκέι, μήπως σ’ αρέσουν οι γυναίκες, τα κορίτσια;”. Δεν αναρωτήθηκα. Ήμουν αγοροκόριτσο, ναι. Μου ήταν πιο εύκολο, ρε παιδί μου, να κυκλοφορώ έτσι… Ήταν πολύ έντονο το αντρικό κομμάτι».
Επίσης η Λένα Δροσάκη μίλησε για τον γάμο, αλλά και για τον χωρισμό της από τον Αλέξανδρο Μπουρδούμη: «Όταν ακούω τη λέξη γάμος, τώρα να σου πω την αλήθεια, τρομάζω. Συναίσθημα. Δεν έχω σκέψη, έχω συναίσθημα. Ένα τρομάζω. Ο γάμος με την έννοια, γιατί μεγαλώσαμε και γαλουχηθήκαμε με την έννοια του γάμου, να παντρευτείς. Ήταν η γενιά που ήταν “να παντρευτείς, πότε θα παντρευτείς;”. Δηλαδή εγώ το άκουγα αυτό πολύ και ήταν ένα τεράστιο κεφάλαιο ο γάμος, πολύ μεγάλο πράγμα. Και επειδή δεν πέτυχε αυτό το πράγμα σε εμένα… Ακόμα το έχω στο μυαλό μου για πάντα. Δεν έχω χάσει ακόμη την ελπίδα, η αλήθεια είναι, αλλά τώρα όχι με την έννοια του γάμου, γάμου, αλλά της συντροφικότητας, της αληθινής αγάπης.
(Όταν χωρίζεις) Περνάς όλα τα στάδια όταν χωρίζεις. Ξεκινάς με τεράστιο θυμό που είναι κρυμμένος κάτω από τον πόνο. Οπότε πρέπει να πονέσεις, να δηλώσεις τον πόνο, να πενθήσεις, να το επιτρέψεις, για να βγει ο θυμός, για να φύγει και ο θυμός και να έρθει μία κατανόηση, πρώτον και κύριον – για εμένα μιλάω έτσι; – στον ίδιο μου τον εαυτό. Γιατί έγινε, γιατί συνέβη, γιατί επέτρεψες πράγματα. Να κατανοήσω εμένα. Να με συγχωρήσω και μετά να συγχωρήσω και τον άλλον. Για όλα τα λάθη που κάναμε, για όλες τις επιλογές που κάναμε. Γιατί τι γίνεται, όταν έχεις ένα παιδί δεν χωρίζεις και τελειώνεις. Οπότε είναι πάρα πολύ σημαντικό να μην κρατήσεις κανέναν θυμό. Γιατί πρώτον θα κάνω σε εμένα κακό, δεύτερον στο παιδί. Και οπότε δεν χώρισες για να κάνεις κακό σε κανέναν, χώρισες για να είναι καλύτερα τα πράγματα. Οπότε οφείλεις να ξεπεράσεις οτιδήποτε έχεις μέσα σου. Και αυτό γίνεται σταδιακά. Δεν γίνεται από την πρώτη μέρα».
