Η πολυβραβευμένη παράσταση Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα, που κατέκτησε το Πρώτο Βραβείο Κοινού στο GRAPE 2025 – Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, καθώς και το Βραβείο «Κάρολος Κουν» Σκηνοθεσίας Ελληνικού Έργου για το 2024/25, επιστρέφει στο Θέατρο ΑΥΛΑΙΑ για λίγες μόνο παραστάσεις, από 15 έως και 18 Ιανουαρίου 2026.
Μετά από συνεχόμενα sold out και μια εντυπωσιακή πορεία που ξεκίνησε από την Πειραματική Σκηνή του Θεσσαλικού Θεάτρου και συνεχίστηκε σε χωριά και πόλεις της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού (Διεθνές Φεστιβάλ Λευκωσίας, East West Center, Sarajevo Festival 2025), η παράσταση επιστρέφει για περιορισμένο αριθμό εμφανίσεων, συνεχίζοντας την επιτυχημένη περιοδεία της.
Η παράσταση αποτελεί μια σκηνική προσέγγιση στη σύνδεση της μαγείας με τη μαγειρική ως γυναικείο μυστικό κώδικα της περιοχής της Θεσσαλίας. Στη σκιά της ανδρικής εξουσίας, οι γυναίκες παρέμειναν στο περιθώριο, χωρίς να έχουν λόγο στις αποφάσεις που
ήταν αποκλειστικά δικαίωμα των ανδρών. Πέρα από τις υπόλοιπες εργασίες, με τις οποίες συνέβαλλαν στην οικονομία της οικογένειας και της κοινότητας ως εργάτριες, είχαν και την ευθύνη της τροφοδοσίας των μελών της οικογένειάς τους, πάντα όμως εντός του οίκου. Έτσι, ανέπτυξαν έναν μυστικό κώδικα, μια λανθάνουσα εξουσία, που στηριζόταν στη χρήση της μαγείας, των «πρακτικών», του ξεματιάσματος και άλλων δεξιοτήτων, μέσα από τη χρήση των υλικών που χρησιμοποιούσαν και στη μαγειρική, τα βότανα και τα χόρτα της περιοχής, το λάδι, το νερό και το αλεύρι.
Στη Θεσσαλία, η παράδοση θέλει τις μάγισσες της περιοχής να έχουν παραλάβει τις μυστικές δεξιότητές τους από τη Μήδεια και να ειδικεύονται στο «κατέβασμα» του φεγγαριού. Τρεις νεαροί ηθοποιοί προσεγγίζουν σκηνικά το γυναικείο σώμα, όπως έχει καταγραφεί στο δικό τους σώμα, μέσα από τις αναφορές στις δικές τους γιαγιάδες. Με εκφραστικά εργαλεία τις πρώτες ύλες της τελετουργικής διαδικασίας, δηλαδή τη μάσκα και τον συντονισμό του λόγου και του σώματος, και έχοντας ως αφετηρία τα στάδια της παρασκευής της πίτας, αφηγούνται ιστορίες από τις Μεταμορφώσεις του Οβίδιου και τα Φαρσάλια του Λουκανού, αλλά και της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας και έρευνας, από παραδοσιακά τραγούδια και συνεντεύξεις γυναικών έως ιατροσοφικούς κώδικες του 19ου αιώνα.
