Headlines

Είδαμε την παράσταση “Τζόρνταν” με την Μαρία Κορινθίου!

Το φετινό χειμώνα η Μαρία Κορινθίου έβαλε ένα προσωπικό στοίχημα με τον εαυτό της.

Συγκεκριμένα, η γνωστή ηθοποιός με αρκετές θεατρικές επιτυχίες στο ιστορικό της, επέλεξε αυτή τη φορά να πρωταγωνιστήσει στον σπαρακτικό μονόλογο «Τζόρνταν» των Ανν Ρέϋνολντς και Μόιρα Μπουφίνι, που μετέφρασε ο Μάριος Πλωρίτης.

Η ίδια υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του συζύγου της Γιάννη Αϊβάζη, μαγεύει το θεατρόφιλο κοινό της Αθήνας, κάθε Δευτέρα και Τρίτη.

Η Μαρία Κορινθίου υποδύεται την τραγική ηρωίδα Σίρλεϋ, η οποία όσο καιρό ήταν κρατούμενη στη φυλακή διηγήθηκε και αποκάλυψε την ιστορία της στη συγκρατούμενή της Ανν Ρέϋνολντς, τη μία από τις δυο συγγραφείς.

Η εν λόγω απαιτητική παράσταση στεγάζεται στο ανακαινισμένο και υπερπολυτελές Alhambra art theater της οδού Στουρνάρη.

Μια καταπληκτική ερμηνεία που συγκινεί τους πάντες και προκαλεί μεγάλη έκπληξη.

Δεν χρειάζονται ταμπέλες στο θέατρο και με αυτό που παρουσιάζει η Μαρία Κορινθίου στην σκηνή “κλείνει” όλα τα στόματα των επικριτών της.

Εξαιρετική σκηνοθεσία από τον Γιάννη Αϊβάζη, ο οποίος πραγματικά “κέντησε”.

Μουσική, φωτισμός και σκηνικά όλα υπέροχα.

Το GPOP.GR βρέθηκε σε μια από τις παραστάσεις του έργου και το συστήνει ανεπιφύλακτα στους αναγνώστες του.

Έτσι λοιπόν, η Μαρία Κορινθίου η οποία τονίζουμε για ακόμη μια φορά πως ήταν άψογη ερμηνευτικά, κατάφερε να αποσπάσει το πιο θερμό χειροκρότημα των θεατών που έδωσαν το “παρών”.

Όλοι με δάκρυα στα μάτια, της έδειξαν τον ενθουσιασμό τους και την συγχάρηκαν και από κοντά μετά το τέλος της παράστασης.

Όπως καταλαβαίνετε όλοι, η Μαρία Κορινθίου το κέρδισε το στοίχημα που έβαλε, καθώς όλοι αναγνωρίζουν ότι δίνει τον καλύτερο εαυτό της και κάνει μια κατάθεση ψυχής.

Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους τους συντελεστές.

Στην παράσταση δανείζουν τις φωνές τους ο Τάσος Νούσιας και ο Γιάννης Αϊβάζης.

Υπόθεση του έργου:

Η Σίρλεϋ, μεγάλωσε σε μια φτωχή οικογένεια με ένα πατέρα βάναυσο που κακοποιούσε τη μητέρα της. Λίγο μετά την εφηβεία της, βρίσκει τον έρωτα -και μαζί μια δίοδο διαφυγής- στο πρόσωπο ενός μηχανόβιου εραστή. Η Σίρλεϋ μένει έγκυος κι αυτός δεν αργεί να πατήσει στα μονοπάτια του πατέρα της και να γίνει βίαιος, χτυπώντας την, εξευτελίζοντάς την και φέρνοντας ακόμη και μέσα στο ίδιο τους το σπίτι άλλες γυναίκες για να του προσφέρουν ηδονή.

Η Σίρλευ μέσα απ’όλες τις αντιξοότητες, φέρνει στον κόσμο τον γιο τους Τζόρνταν, άλλα ο σύντροφός/εραστής της την εγκαταλείπει, για να επιστρέψει δύο χρόνια μετά μαζί με την Πρόνοια και την μέλλουσα γυναίκα του και να την κατηγορήσει ως ηθικά επιλήψιμη και ανίκανη να μεγαλώσει τον γιο τους, με σκοπό να την χωρίσουν από το παιδί της. Μπροστά στο αδιέξοδο και στην πεποίθησή της πως δε μπορεί να ζήσει χωρίς τον Τζόρνταν κι ούτε ο Τζόρνταν χωρίς εκείνη, η Σίρλεϋ πνίγει το μωρό της και κάνει μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας.

Η Σίρλεϋ κατηγορείται για την δολοφονία του παιδιού της και οδηγείται στη φυλακή, στην πτέρυγα των ψυχοπαθών, όπου προσπαθεί ξανά και ξανά να τερματίσει τη ζωή της. Ευθύνεται, πράγματι, για τον φόνο; Μπορεί, στ’ αλήθεια, να σκοτώσει η αγάπη; Ή είναι, αυτή, από μόνη της, το σημαντικότερο ελαφρυντικό; Στην αίθουσα αναμονής του δικαστηρίου περιμένει την απόφαση των δικαστών και των ενόρκων και θυμάται πώς έφτασε μέχρι εκεί…..

«Κοίτα, Τζόρνταν, αυτό είναι φως. Ο Θεός μας χαμογελάει.»

Λίγα λόγια για την ιστορία του έργου:

Η συγκλονιστική αληθινή ιστορία της Σίρλεϋ Τζόουνς, που κατηγορείται για τη δολοφονία του παιδιού της, πρωτοπαίχτηκε στο θέατρο “Lilian Baylis” του Λονδίνου τον Απρίλιο του 1992. Ο «Τζόρνταν», είναι μια μαρτυρία, βασισμένη στην αληθινή ιστορία της κρατούμενης στη φυλακή, παιδοκτόνου και αποτυχημένης αυτόχειρα, Σίρλεϋ Τζόουνς.

Η Τζόουνς αποκάλυψε την ιστορία της στη συγγραφέα Άννα Ρέυνολντς, όταν οι δυο τους ήταν συγκρατούμενες (σημ.: η Ρέυνολντς είχε καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη, για φόνο με σφυρί, της κοιμισμένης μητέρας της). Το γεγονός της δολοφονίας ενός βρέφους από τη μητέρα του, που συντάραξε -ως αστυνομικό, δικαστικό και κοινωνιολογικό ρεπορτάζ- την κοινή γνώμη της Μ. Βρετανίας, κατά τη δεκαετία του ’80, μετουσιώθηκε σ’ έναν σπαρακτικό θεατρικό μονόλογο που γρήγορα εντάχθηκε στα «έργα -στοιχήματα» για τις γυναίκες ηθοποιούς όλου του κόσμου.