Το πρωταγωνιστικό δίδυμο της Θεωρίας των Πάντων, ο βραβευμένος με Όσκαρ Eddie Redmayne και η υποψήφια για Όσκαρ Felicity Jones, ενώνει ξανά τις δυνάμεις του κάτω από τις σκηνοθετικές οδηγίες του Tom Harper (TV Peaky Blinders, War and Peace), μεταφέροντας στη μεγάλη οθόνη μια συναρπαστική περιπέτεια εμπνευσμένη από τα αληθινά γεγονότα μιας πτήσης με αερόστατο που κατέρριψε κάθε ρεκόρ και άλλαξε τα δεδομένα της επιστήμης της μετεωρολογίας.
Γυρισμένη με ρεαλισμό, χάρη στην τόλμη των ηθοποιών να παίξουν οι ίδιοι στις πιο επικίνδυνες σκηνές, η θεαματική ταινία μας ταξιδεύει σε πρωτόγνωρα για την Αγγλία του 19ου αιώνα ύψη, εκεί που μία απρόσμενη φιλία ανθίζει και ένα απίθανο όνειρο γίνεται πραγματικότητα.
Σύνοψη
Λονδίνο, 1862. Ανυπόμονοι θεατές συγκεντρώνονται στον χώρο εκτόξευσης των αερόστατων, ενώ ο μετεωρολόγος James Glaisher (Redmayne) περιμένει εναγωνίως την εντυπωσιακή είσοδο της πιλότου Amelia Wren (Jones). Ο νεαρός επιστήμονας είναι απελπισμένος να τον πάρουν επιτέλους στα σοβαρά και έχει ελάχιστη υπομονή για τους θεατρινισμούς της Wren. Όμως, εκείνη είναι σίγουρη ότι ένα καλό σόου θα προσελκύσει την πολυπόθητη χρηματοδότηση.
Η πτήση τους έχει διπλό σκοπό: να σπάσει το γαλλικό ρεκόρ υψομέτρου και να βοηθήσει τον Glaisher να συλλέξει δεδομένα για να προωθήσει τις αμφιλεγόμενες θεωρίες για την πρόβλεψη του καιρού. Όσο το δίδυμο ανεβαίνει ολοένα και ψηλότερα, ο αέρας γίνεται πιο αραιός και ψυχρός. Οι αποφάσεις που πρέπει να πάρουν γίνονται όλο και πιο δύσκολες, αφού κρίνουν τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου.
Διάρκεια: 101’
20 Φεβρουαρίου στους κινηματογράφους από τη Feelgood και την Seven Films
Ατενίζοντας τον Ουρανό
O διευθυντής φωτογραφίας George Steel άκουσε για την ιστορία των αερόστατων στο ραδιόφωνο. Εκείνη την περίοδο γύριζε την τηλεοπτική σειρά Πόλεμος και Ειρήνη με τον Tom Harper κι έτσι του πρότεινε να κάνουν μια ταινία που διαδραματίζεται με φόντο τον ουρανό. Ο σκηνοθέτης ερεύνησε την ιστορία των αερόστατων και θεώρησε ότι μπορούσε να εμπνεύσει ένα συναρπαστικό σενάριο.
«Υπάρχουν πολλές ιστορίες περιπέτειας, παράτολμων πτήσεων και απίστευτων ανακαλύψεων χάρη στα αερόστατα τα τελευταία 200 χρόνια. Πιστέψαμε ότι μπορούμε να πάρουμε μερικές πτυχές αυτών των αληθινών ιστοριών, να τις συνδυάσουμε και να έχουμε ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα, για να τιμήσουμε τις απίθανες διαδρομές που έκαναν οι άνθρωποι προκειμένου να διευρύνουν το πεδίο της παγκόσμιας γνώσης» λέει ο σκηνοθέτης Tom Harper.
Στο επίκεντρο της ιστορίας είναι το παγκόσμιο ρεκόρ υψόμετρου του James Glaisher, το οποίο οι δημιουργοί εμπλούτισαν με γεγονότα από άλλα ταξίδια με αερόστατο. Ένα από αυτά είναι, για παράδειγμα, η πτήση του Γάλλου αστρονόμου Nicholas Camille Flammarion, στο οποίο περιέγραψε ότι περιτριγυριζόταν από ένα σμήνος πεταλούδες.
Το σημείο κλειδί στην πτήση του Glaisher τo 1862, που άλλαξαν οι δημιουργοί, ήταν να αντικαταστήσουν τον πραγματικό αεροναύτη Henry Coxwell με την Amelia Wren. H Amelia είναι ένας επινοημένος χαρακτήρας εμπνευσμένος από τη Γαλλίδα αεροναύτη Sophie Blanchard, την πρώτη γυναίκα επαγγελματία οδηγό αερόστατου και χήρα του πρωτοπόρου αεροναύτη Jean-Pierre Blanchard.
Ο ιπτάμενος τζέντλεμαν και η τολμηρή πιλότος
Μετά την επιτυχημένη συνεργασία στη Θεωρία των Πάντων, οι Eddie Redmayne και Felicity Jones έψαχναν να βρουν μια καινούρια ευκαιρία να δουλέψουν μαζί σε ταινία. «Το σενάριο δεν έμοιαζε με τίποτα από αυτά που είχα διαβάσει μέχρι τότε. Το βρήκα πολύ συγκινητικό. Ζούμε σε μία εποχή που μας αναγκάζουν να κοιτάμε προς τα μέσα και κάτω. Οι Αεροναύτες είναι μια ιστορία για το όνειρο του να κοιτάς ψηλά» λέει ο Eddie Redmayne.
«Το αερόστατο στην ταινία είναι ένα σύμβολο ελπίδας» λέει η Felicity Jones. «Στο σύγχρονο πολιτικό κλίμα, νιώσαμε ότι είναι μια επίκαιρη ταινία. Μία ταινία γεμάτη αισιοδοξία».
«Η Amelia Wren είναι αντισυμβατική και δεν θέλει να παίζει με τους κανόνες. Είναι ένα ελεύθερο πνεύμα, κάτι που μου άρεσε πάνω της, όταν διάβασα το σενάριο. Πραγματικά απόλαυσα τον ρόλο» συμπληρώνει η ηθοποιός.
Αφού διάβασαν το σενάριο, οι δύο ηθοποιοί βρήκαν την τέλεια ευκαιρία να συνεργαστούν ξανά. «Ο Eddie κι εγώ είμαστε σαν πυγμάχοι» συνεχίζει η ηθοποιός. «Χαρήκαμε που ήμασταν πάλι στο ρινγκ. Σπρώξαμε ο ένας τον άλλον, συνεχώς ψάχναμε διαφορετικά πράγματα, δεν σταματούσαμε μέχρι να είμαστε και οι δύο ικανοποιημένοι. Ήταν σπουδαίο που επιστρέψαμε στη δουλειά με κάποιον που έχουμε την ίδια μέθοδο»
Ο Redmayne συνεχίζει: «Εμπιστευτήκαμε ο ένας τον άλλον μέχρι τα όρια μας. Η ταινία είναι έντονη. Η καημένη η Felicity, έμεινε μαζί μου σε ένα μικρό καλάθι για πολλούς μήνες!».
Για τον Harper, οι δύο ηθοποιοί ήταν μια ευλογία. «Σέβονται, θαυμάζουν και αγαπούν ο ένας τον άλλον πάρα πολύ. Εμπιστεύτηκαν ο ένας τον άλλον και ήξεραν τα δυνατά τους σημεία».
«Ο Eddie με ξαφνιάζει συνεχώς» λέει ο Harper. «Μου δίνει πολλές εκδοχές, κάθε μία γνήσια. Με κρατούσε σε εγρήγορση, όλα ήταν καινούρια».
Όσο για την πρωταγωνίστρια, ο Harper λέει με ενθουσιασμό: «Η Felicity ήταν η τέλεια Amelia Wren. Ευαίσθητη και εύθραυστη από τη μία, πολύ δυνατή από την άλλη. Όταν τους βάζεις μαζί, τα αποτελέσματα είναι απίθανα».
Και οι δύο ηθοποιοί απόλαυσαν τη συνεργασία με τον σκηνοθέτη. «Είναι μια περιπέτεια να δουλεύεις μαζί του» λέει η Jones. «Είναι ένας σκηνοθέτης που σε σπρώχνει στα όρια σου. Του αρέσει ο νατουραλισμός στις ερμηνείες, οπότε δημιούργησε ένα περιβάλλον όπου δίνεις την πιο πειστική ερμηνεία που μπορείς».
«Μου άρεσε πολύ η συνεργασία με τον Tom Harper» λέει ο Redmayne. «Η ιστορία ήταν στο αίμα του. Οπότε, όταν η Felicity κι εγώ μπήκαμε στην ταινία, υπήρχε ήδη πάθος και αγάπη. Ήμασταν μια ομάδα κι αυτό πλημυρίζει την οθόνη».
Το Αερόστατο Μαμούθ
Ο σκηνοθέτης είχε ένα πολύ συγκεκριμένο όραμα για την ταινία: να χτίσει ένα εξολοκλήρου λειτουργικό και ακριβές αντίγραφο ενός αερόστατου του 19ου αιώνα. Για να το καταφέρει αυτό, χρειαζόταν σχεδιαστές παραγωγής που θα μπορούσαν να αναλάβουν ένα τόσο δύσκολο έργο. Η ομάδα των David Hindle και Christian Huband προθυμοποιήθηκε να τα βγάλει πέρα με μία τέτοια πρόκληση. «Ήταν μια πολύ συναρπαστική ιδέα» λέει ο Huband. «Θέλαμε το μεγαλείο και το θέαμα. Αλλά οι άστατες καιρικές συνθήκες, η πιθανότητα πτώσης, οι κίνδυνοι του να είσαι στον αέρα, για να μην αναφερθώ στο ίδιο το αερόστατο, όλα αυτά έδωσαν μια ενδιαφέρουσα γεύση στην ταινία».
Οι δημιουργοί απευθύνθηκαν σε έναν γνωστό μηχανικό αερόστατων, που έχει κατακτήσει δύο παγκόσμια ρεκόρ απόστασης και διάρκειας πτήσης σε αερόστατο.
«Του οφείλουμε μεγάλη ευγνωμοσύνη γιατί μας βοήθησε να φτιάξουμε το αερόστατο Μαμούθ της ταινίας» λέει ο Hindle. «Ήμασταν πολύ τυχεροί που συνεργαστήκαμε μαζί του. Ήταν εκπληκτικό, το αερόστατο πετάει χάρη στην τεχνική κατάρτιση του».
Ο Huband καταλήγει: «Καμία φορά σκέφτομαι ποιες ταινίες της καριέρας μου θα ήθελα να ξαναζήσω. Οι Αεροναύτες κλέβουν την παράσταση ανάμεσα τους, γιατί πόσο συχνά σου δίνεται η ευκαιρία να σχεδιάσεις μία ιπτάμενη μηχανή;».
Ανεβαίνοντας Ψηλά
Μετά τη δημιουργία του αερόστατου, οι δημιουργοί συνέχισαν να ασχολούνται ενδελεχώς με το θέμα της αυθεντικότητας της ταινίας. «Η σκέψη ήταν να κάνουμε όσα περισσότερα πράγματα μπορούμε, να είμαστε όσο πιο ρεαλιστικοί γίνεται» εξηγεί ο Harper.
Για να επιτευχθεί αυτό, ακόμα και οι πιο επικίνδυνες σκηνές γυρίστηκαν στον αέρα, ακόμα και η σκηνή που η Amelia σκαρφαλώνει πάνω στο αερόστατο. Η συγκεκριμένη σκηνή γυρίστηκε σε τρία στάδια. Στο πρώτο, η Jones ανέβαινε στο αερόστατο σε ένα στούντιο. Στο δεύτερο, η κασκαντέρ της σκαρφάλωνε το αερόστατο σε ύψος 1000 μέτρων. Και τέλος, γυρίστηκε ο ουρανός σε ύψος 11 χιλιομέτρων με ένα ελικόπτερο.
Για τους δύο πρωταγωνιστές το γύρισμα εν πτήση ήταν μια αξέχαστη εμπειρία. «Ήταν μαγικά. Το καταπληκτικό είναι ότι ποτέ δεν ξέρεις τι θα γίνει ή που θα προσγειωθείς. Πρέπει να παραδοθείς στον αέρα» λέει η Jones.
«Τα αερόστατα είναι πολύ εντυπωσιακά. Πετούσαμε πάνω από την Οξφόρδη ένα πρωί και οι άνθρωποι μας έβλεπαν και μας χαιρετούσαν. Το να μην ξέρεις πού θα προσγειωθείς είναι καθηλωτικό. Όταν προσγειώνεσαι, ψάχνεις ένα χωράφι χωρίς κοπάδια ζώων και εύχεσαι το καλύτερο!» λέει ο Redmayne.
Ανώμαλη προσγείωση
Το γύρισμα είχε μεγάλο ρίσκο για τους δύο πρωταγωνιστές, που έπρεπε να συμμετέχουν σε επικίνδυνες σκηνές, όσο ήταν στον αέρα. «Το πιο σημαντικό είναι ότι η Amelia περνάει περισσότερες κακουχίες από τον James» λέει ο Redmayne.
Η Jones έκανε πολλές εβδομάδες πρόβες και προπόνηση για να ανταποκριθεί. Ενώ βρισκόταν σε ύψος 600 μέτρων, σκαρφάλωνε τα σχοινιά του αερόστατου.
«Το θάρρος και η αντοχή της Felicity ήταν εκπληκτικά» λέει ο συμπρωταγωνιστής της.
Εκτός από το γύρισμα εν πτήση και αρκετές δύσκολες σκηνές, οι πρωταγωνιστές έπρεπε να εκπαιδευτούν σε συνθήκες ανεπαρκούς οξυγόνωσης. Επίσης, για τις σκηνές που το αερόστατο πετάει σε χαμηλή θερμοκρασία, υπήρχε ένα κρύο κουτί γύρω από το αερόστατο που έκανε τις αναπνοές των ηθοποιών ορατές από το ψύχος. Εκτός αυτού, βούταγαν τα χέρια τους σε πάγο ανάμεσα στις λήψεις, κι έτσι το τρέμουλο και τα μπλε χείλη που βλέπουμε στην ταινία είναι αυθεντικά.
Πίσω στη Γη
Η διαδικασία του γυρίσματος αποδείχθηκε μοναδική. Αυτή η εξαιρετικά απαιτητική σωματική εμπειρία για τους πρωταγωνιστές είχε σαν απώτερο σκοπό να μεταφέρει, όσο πιο γνήσια γινόταν στο πανί, μία ιστορία βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα. Μία ταινία για τις επιστημονικές ανακαλύψεις της βικτωριανής εποχής και την ανάδυση της μετεωρολογίας γίνεται ακόμα πιο απαιτητική χάρη στην επιμονή για λεπτομέρεια και στις δύσκολες σκηνές. Οι δημιουργοί εκτίμησαν ιδιαίτερα τις περιπέτειες του κεντρικού ήρωα και των συντρόφων του τόσα χρόνια πριν.
Ο σκηνοθέτης και οι πρωταγωνιστές ένιωσαν δέος για τις δυνατότητες της ανθρωπότητας και τον πλανήτη μας.
«Είναι μια ταινία για την ελπίδα και την αίσθηση ότι όλα είναι δυνατά» λέει η Jones. «Σε αυτούς τους καιρούς, που είναι όλο και πιο πολύπλοκοι και ανησυχητικοί, είναι σπουδαίο να έχεις μια ταινία για την αισιοδοξία που σου θυμίζει ότι οι άνθρωποι είναι ικανοί για σπουδαία πράγματα, όταν το αποφασίσουν».
Ο Redmayne συμφωνεί: «Οι Αεροναύτες είναι για μένα μια ταινία για την ελευθερία και το θάμβος του να κοιτάς ψηλά. Είναι μια ταινία για αυτούς που ξεπερνούν τις προσδοκίες και αρνούνται να μπουν στα στεγανά της κοινωνίας».
«Με δίδαξε τις δυνατότητες της ανθρωπότητας να πηγαίνει μπροστά και να ανακαλύπτει μυστικά που μπορούν να βελτιώσουν τη ζωή μας» καταλήγει ο Tom Harper. «Η ιδέα της εξερεύνησης και τον ορίων που καταρρίπτονται είναι πολύ επίκαιρη, είτε πρόκειται για ταξίδια στο διάστημα είτε για μια πτήση με αερόστατο το 1862. Υπάρχει πάντα ένα καινούριο τελευταίο σύνορο που περιμένει να το ανακαλύψουμε».
Συντελεστές
Σενάριο: Jack Thorne
Σκηνοθεσία: Tom Harper
Παίζουν: Eddie Redmayne, Felicity Jones Himesh Patel, Tom Courtenay
Διεύθυνση Φωτογραφίας: George Steel
Σχεδιασμός Παραγωγής: David Hindle, Christian Huband
Κοστούμια: Alexandra Byrne
Μοντάζ: Mark Eckersley
Μουσική: Steven Price
