Παλαιστές του Στρατή Καρρά στο Θέατρο Πρόβα

Παλαιστές του Στρατή Καρρά στο Θέατρο Πρόβα

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2021-2022

Πρεμιέρα: Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2021
«ΠΑΛΑΙΣΤΕΣ»

Η υπέρτατη ελπίδα συναντά την ματαίωση της πραγματικότητας…

Tου Στρατή Καρρά
με την πρωτότυπη μουσική του Διονύση Τσακνή 

Το Θέατρο Πρόβα παρουσιάζει τη νέα του παραγωγή, το έργο «Παλαιστές» του Στρατή Καρρά, με την πρωτότυπη μουσική του Διονύση Τσακνή, από την Παρασκευή 15 Οκτωβρίου και κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή.

Το Θέατρο Πρόβα θα λειτουργήσει ως Αμιγής Χώρος.

*Οι θεατές εισέρχονται μετά από επίδειξη πιστοποιητικού εμβολιασμού ή πιστοποιητικού νόσησης που εκδίδεται τριάντα (30) ημέρες μετά από τον πρώτο θετικό έλεγχο και η ισχύς του διαρκεί έως εκατόν ογδόντα (180) ημέρες μετά από αυτόν. Απαιτείται αστυνομική ταυτότητα ή δίπλωμα οδήγησης ή διαβατήριο ή άλλο αποδεικτικό ταυτότητας, προκειμένου να διενεργείται έλεγχος ταυτοπροσωπίας.

Φέτος στρέφουμε και πάλι την προσοχή μας στην νεοελληνική δραματουργία και συγκεκριμένα σ’ ένα «ξεχασμένο» αριστούργημα με διεθνή καριέρα παραστάσεων σε πολλές χώρες του εξωτερικού. Πρόκειται για το έργο του Στρατή Καρρά «Οι Παλαιστές», που πραγματεύεται, με τρόπο μοναδικό και καταλυτικό, το διαχρονικό πρόβλημα του ανθρώπου μπροστά  στην Εξουσία και την Ελευθερία.

Στην φέρουσα δραματουργική δομή του έργου δεν υπεισέρχονται ηθογραφικά στοιχεία και αυτός είναι ο λόγος, που καθιστά το έργο αυτό υπέρ-τοπικό και υπέρ-χρονικό δηλαδή κλασσικό. Ένα έργο σύγχρονο, οικουμενικό.

«Δεν είναι αυτό που νομίζετε. Μη νομίζετε αυτό που δεν είναι».

Σωτήρης Τσόγκας – Μαίρη Ραζή

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΗ ΤΣΟΓΚΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΠΡΟΒΑ
“Καλησπέρα πατριώτες “.
Ποιοι μας μεγαλώνουν με ένοχα παιχνίδια και αθώες επιλογές;.
Πώς γίνονται οι λέξεις σφαίρες και τα συναισθήματα βόμβες;.
Ποιοί και πώς εκμεταλλεύονται τις γνώσεις και τις πληροφορίες;.
Ποιοι καλλιεργούν προσδοκίες και εμπορεύονται ψευδαισθήσεις;.
Πώς κατασκευάζονται οι υπήκοοι;.
Ποιοι και πώς επιβάλλουν “πραγματικότητες” και “νοοτροπίες”.

Ο Στρατής Καρράς με τους “Παλαιστές” του ανασηκώνει το παραβάν και μας αφήνει μόνους και αβοήθητους να κρυφοκοιτάξουμε στα άδυτα των μηχανισμών της εξουσίας, ίσως και στα άδυτα του εαυτού μας. “Οι Παλαιστές”  γελοιοποιούν τον εφιάλτη της εξουσίας και μας προκαλούν. «Δεν είναι αυτό που νομίζετε. Μη νομίζετε αυτό που δεν είναι». Είναι αλήθεια δύσκολο να τραβήξει κανείς τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον εξουσιαστή και στον εξουσιαζόμενο, στον άρχοντα και στον αρχόμενο. Αλλά και οδυνηρό γιατί ίσως αναγκαστεί να τεμαχίσει τον εαυτό του και να… υπογράψει την θανατική του καταδίκη, όταν αναγνωρίσει στο πρόσωπό του το θύτη και το θύμα ταυτόχρονα, τον “απατεώνα” και το “κορόιδο”, τον καταπιεστή και τον καταπιεζόμενο… “Καλησπέρα πατριώτες”… Ποιος άραγε θα τολμήσει ποτέ να σκοτώσει την ελπίδα για να εξοντώσει την εξουσία;

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΠΑΝΤΕΛΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Στρατής Καρράς χρησιμοποιώντας τη σάτιρα, την ειρωνεία και το παράλογο καταγράφει την έννοια της καταδυνάστευσης του ανθρώπου, τη διαλεκτική σχέση θύματος και θύτη, τη βία σε όλες τις μορφές της, αλλά και την αναμονή του λυτρωτή που όμως και αυτός είναι ένας ακόμη δυνάστης. Το έργο έχει παρουσιαστεί από τον Αλέξη Μινωτή και την Κατίνα Παξινού το 1969-1970 επί δικτατορίας. Νομίζω ότι στη σημερινή βίαιη περίοδο που διανύουμε το βρίσκω πολύ επίκαιρο. Χαίρομαι που θα συνεργαστώ με την ομάδα του Θεάτρου Πρόβα και πιο πολύ που θα αποκωδικοποιήσουμε τις κρυφές πτυχές ενός εκπληκτικού κειμένου.

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΣΤΡΑΤΗ ΚΑΡΡΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΛΑΙΣΤΕΣ

Ο θεατρικός συγγραφέας με το κείμενο του, απλώς αφυπνίζει τους διαλόγους -κραυγή, που έχει μέσα του ο άνθρωπος – ηθοποιός. Δεν επιχειρώ τίποτα καινούργιο ή ξεχωριστό. Η προσπάθειά μου είναι να διερευνήσω και να εμπλουτίσω, την πολύ παλιά μέθοδο της τέχνης του θεάτρου. Ψάχνοντας στα τυφλά, προχωρώ, πατώντας με σεβασμό στην παράδοση.

Βασικά η κατεύθυνση της τεχνικής – εκτός από την προσωπική έρευνα και συμβουλή του καθενός ξεχωριστά – συμπορεύεται  με την παγκόσμια τεχνική του θεάτρου. Και η κατεύθυνση αυτή, είναι η εξελικτική πορεία της τέχνης του θεάτρου που δεν ξεπήδησε μόνο  από την έρευνα για καινούργιους τρόπους έκφρασης, αλλά μέσα από την αναπόφευκτη και συμπυκνωμένη ανάγκη για ανανέωση.

Κάθε εξέλιξη έχει σαν  αφορμή την παράδοση. Στην σημερινή ανανέωση παρατηρούμε την κλασσική φόρμα του θεάτρου, σε τεχνική και σε θέμα, με σύγχρονα βέβαια εκφραστικά μέσα

Η ανανέωση αυτή στη μορφή , είναι αυτό που ονομάζουμε «Θέατρο του Παράλογου». Σαν περιεχόμενο – θέμα, έχει την άρνηση και τη διαμαρτυρία εναντίον της «Μεθόδου τρόμος» που χρησιμοποιεί η παγκόσμια γκαγκστερικά οργανωμένη παρακοινωνία, για την  καταπίεση και την τελική υποταγή της ανθρώπινης ύπαρξης. Μαζί  με αυτό το περιεχόμενο, ξανά τοποθετείται  το αιώνιο θέμα ¨Άνθρωπος¨. Το βασικό τούτο θέμα, ανανεώνεται στη σχέση του και την τοποθέτηση του – επανεξέτασή του, στον συνεχώς ανανεωμένο χώρο και στις διάφορες μεταβολές.

Έτσι έχουμε  ξανά το πανάρχαιο ερώτημα : Από πού ερχόμαστε, ποια είναι η έννοια της ζωής, που πάμε.

Ο καλλιτέχνης ακολουθά και ακολουθείται.  Η τέχνη του θεάτρου  όπως κάθε τέχνη είναι μια μακριά πορεία. Η προσφορά του καθενός αξιολογείται με το πόσο και τι θα προσφέρει κατά την πορεία αυτή. Αναπόφευκτα το πρωτοποριακό ελληνικό έργο έχει τη μορφή και το περιεχόμενο του σύγχρονου παγκόσμιου θεάτρου. Βία, παγίδευση, εξευτελισμός της ανθρώπινης ύπαρξης, μέθοδος τρόμος, χάος, η μάταιη ελπίδα πως κάποιος θα μας σώσει.

Έτσι έχουμε έργα εφιαλτικά – απαισιόδοξα. Μα η απαισιοδοξία στη σκηνή ουσιαστικά ενεργεί αισιόδοξα στην πλατεία. Το αδιέξοδο προκαλεί δύο βασικές αντιδράσεις: την αδράνεια, δηλαδή την παραδοχή της αδυναμίας σου ν’ αγωνιστείς, και την αποτελεσματική δράση για αντίσταση εναντίον της καταπίεσης.

Από την άποψη αυτή «Οι Παλαιστές» είναι έργο απαισιόδοξο στη  σκηνή.

Συντελεστές

Συγγραφέας: ΣΤΡΑΤΗΣ ΚΑΡΡΑΣ
Σκηνοθεσία: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Σκηνογραφία-Ενδυματολογία: ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΚΑΡΔΑΡΑ
Μουσική: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΤΣΑΚΝΗΣ

Εισηγητής Δραματολογίας: ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ
Φωτισμοί ΡΙΖΟΣ ΤΣΙΓΑΡΗΣ
Βοηθός σκηνοθέτη ΤΑΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Διανομή

Εγνάτης: ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΣΟΓΚΑΣ
Αρχοντία: ΜΑΙΡΗ ΡΑΖΗ
Καζανόβας: ΚΩΣΤΑΣ ΔΑΡΛΑΣΗΣ
Ρόζα: ΙΩΑΝΝΑ ΜΑΛΑΚΑΤΕ
Αμφορέας: ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΙΩΓΑΣ
Αντιγόνη: ΕΛΕΝΗ ΚΕΡΟΛΑΡΗ

Φωτογράφιση παράστασης ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΗΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ηλεκτρολόγος ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΕΛΙΑΣ
Κατασκευή Σκηνικού ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛAΛΟΥΔΑΚΗΣ
Διαχείριση Social Media ΤΖΕΝΗ ΜΑΥΡΙΚΑΚΗ

Δημιουργικό ΣΟΦΙΑ ΚΟΛΥΜΠΑ
Ραφή Κοστουμιών ΜΑΡΙΑ ΓΕΜΕΛΑ
Κομμώσεις ΝΙΚΟΛΑΣ ΧΙΩΤΗΣ

Υπεύθυνη επικοινωνίας ΜΑΡΙΚΑ ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Πρεμιέρα: Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2021
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00, Κυριακή στις 20:00

Τιμές εισιτηρίων: 15€, 8€

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.viva.gr/tickets/theater/palestes-tou-strati-karra/

Θέατρο «ΠΡΟΒΑ»: Αχαρνών & Ηπείρου 39, 104 39 Αθήνα, τηλ. 210 8818326, www.prova.gr

Η παράσταση πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Περιφέρεια Αττικής, στο πλαίσιο «Ημέρες Θεάτρου» στη μικρή σκηνή του Παλαιού Ελαιουργείου στην παραλία Ελευσίνας (16/7/2021), στο Δημοτικό Αμφιθέατρο του Δήμου Αχαρνών «Μίκης Θεοδωράκης» (4/9/2021) και στον υπαίθριο χώρο εκδηλώσεων του Δημοτικού Σταδίου Αγίου Δημητρίου (9/9/2021).

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΩΝ 

ΣΤΡΑΤΗΣ ΚΑΡΡΑΣ (1934-1992)

Ο Στρατής Καρράς γεννήθηκε στο χωριό Τρίγωνα της Λέσβου, γιος του Γιώργου Καρρά και της Ειρήνης το γένος Αϊβαλικλή. Ο πατέρας του ήταν μαρμαρογλύπτης. Οι γονείς του χώρισαν λίγους μήνες μετά τη γέννησή του και έτσι ο Καρράς μεγάλωσε με τη μητέρα του. Τα πρώτα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στη γενέτειρά του. Εξαιτίας ασθένειάς του από αμυγδαλίτιδα και της ανάγκης νοσηλείας του, έζησε από το 1944 στη Μυτιλήνη, όπου τέλειωσε το δημοτικό σχολείο και γράφτηκε στο γυμνάσιο.

Το 1953 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου τέλειωσε το γυμνάσιο. Φοίτησε στη Κινηματογραφική Σχολή του Λυκούργου Σταυράκου (1955-1956) και στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη, όπου μετά την αποφοίτησή του δίδαξε υποκριτική ως το θάνατο του Κατσέλη το 1981. Το 1970 έφυγε για το Dallas, όπου δίδαξε υποκριτική σε μεταπτυχιακούς φοιτητές του Πανεπιστημίου του Trinity, μετά από πρόσκληση του διευθυντή του Dallas Thaetre Center. Εκεί γνώρισε την ηθοποιό και θεατρολόγο Nellie Diaks, την οποία παντρεύτηκε το 1972 και με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, το Στρατή-Άγγελο και την Ειρήνη.

Από το 1976 ως το 1977 συνεργάστηκε με το Μάνο Κατράκη στο Μικρό Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο και δίδαξε στη θεατρική ομάδα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1977 διορίστηκε καθηγητής στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και το 1980 διευθυντής της Δραματικής Σχολής του Κ.Θ.Β.Ε. Διετέλεσε επίσης μέλος του Δ.Σ. και στη συνέχεια (1987) Γενικός Διευθυντής της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, ενώ το 1989 εγκαινίασε ραδιοφωνικό σταθμό μεγάλης εμβέλειας στη Μυτιλήνη.

Το 1981 δημιούργησε το Εργαστήρι Θεάτρου Κίνησης, αργότερα Θέατρο Κωφών της Ελλάδας, σε συνεργασία με τη γυναίκα του. Το 1990 ίδρυσε το Σπουδαστήριο Θεατρικής Παιδείας, με την υποστήριξη της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων (της οποίας είχε εκλεγεί πρόεδρος τον προηγούμενο χρόνο), του Υπουργείου Πολιτισμού και του Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Ταμείου.

Πέθανε στο σπίτι του στον Διόνυσο Αττικής από έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Το συγγραφικό έργο του Στρατή Καρρά τοποθετείται στο χώρο του μεταπολεμικού ελληνικού θεάτρου. Ανήσυχο πνεύμα από νεαρή ηλικία, έγραψε το πρώτο θεατρικό έργο του, με τίτλο «Ο Απολωλώς», σε ηλικία δεκαπέντε χρόνων. Ακολούθησε, δέκα χρόνια αργότερα το Αύριο θ’ αλλάξουμε γειτονιά. Γνωστός έγινε ωστόσο κυρίως με τα έργα Οι νυχτοφύλακες (Β΄ Κρατικό Βραβείο Θεάτρου το 1967, βραβείο Frank Nik το 1970) που παραστάθηκαν από το Εθνικό Θέατρο, το Dallas Theater Center και το Κρατικό Θέατρο της Άγκυρας, Οι παλαιστές, που τιμήθηκαν με Κρατικό Έπαινο και πρωτοπαρουσιάστηκαν το 1969 από τον θίασο Παξινού – Μινωτή στο Rex, Ο Συνοδός, που τιμήθηκε με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Θεάτρου το 1969 και πρωτοπαρουσιάστηκε από το θίασο του Dallas Theatre Center στο θέατρο Αυλαία σε σκηνοθεσία του συγγραφέα. Συνεργάστηκε στη συγγραφή κινηματογραφικών σεναρίων για τις ταινίες Αναπαράσταση Μέρες του ’36, Οι κυνηγοί του Θόδωρου Αγγελόπουλου, 1922 του Νίκου Κούνδουρου, Το αίμα των αγαλμάτων και Η Χρυσομαλλούσα του Τώνη Λυκουρέση, ενώ από κοινού με τους Γιάννη Νεγρεπόντη και Σταύρο Κωσταράτο έγραψε το σενάριο Γόνιμη Γραμμή. 1. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Στρατή Καρρά βλ. Πεζοπούλου Γιούλη, Στρατής Καρράς• Παρουσίαση του συγγραφέα και του έργου του• Πρόλογος: Βάλτερ Πούχνερ. Αθήνα, Δωδώνη, 1996.

Εργογραφία

  • Ο Απολωλώς. Μυτιλήνη, Ι.Πασπάτης – Ε. Παράσχος, 1954.
  • Οι παλαιστές. Αθήνα, Δωδώνη, 1971.
  • Ο Συνοδός. Αθήνα, Δωδώνη, 1983.
  • Οι μπουλουκτσήδες. Αθήνα, Δωδώνη, 1986.
  • Η Πύλη (ή Το ζουμπούλι). Αθήνα, Δωδώνη, 1986.
  • Ο Μουγγός. Αθήνα, Δωδώνη, 1986. Γιούλη, Στρατής Καρράς• Παρουσίαση του συγγραφέα και του έργου του• Πρόλογος: Βάλτερ Πούχνερ. Αθήνα, Δωδώνη, 1996.

ΜΑΙΡΗ ΡΑΖΗ

Η Μαίρη Ραζή είναι απόφοιτος της Γαλλικής Φιλολογίας και της Δραματικής Σχολής Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Μέλος του Σ.Ε.Η. και του Τ.Α.Σ.Ε.Η , μέλος του Δ.Σ του ΕΚΜΕΘΙ, ιδρύτρια του Θεάτρου Οδού Ερμού, της εταιρείας Θεάτρου Πρόβα και της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης «Η Πρόβα».

Μέλος της κριτικής επιτροπής του Υπουργείου Παιδείας στους Πανελλήνιους Μαθητικούς Καλλιτεχνικούς αγώνες. Διδάσκει υποκριτική. Έχει πρωταγωνιστήσει σε 50 παραστάσεις και έχει τιμηθεί από το Διεθνή Πολιτιστικό Σύλλογο Σαλαμίνας με το Χρυσό Μετάλλιο της Βεργίνας. Της απονεμήθηκε το βραβείο Της απονεμήθηκε το βραβείο «Α’ Γυναικείας Ερμηνείας – Ελένης Χατζηαργύρη» από την Ακαδημία Κορφιάτικων Θεατρικών βραβείων. Στο 3ο Διεθνές Φεστιβάλ Διαβαλκανικού Θεάτρου 2018, απονεμήθηκε βραβείο Εξαίρετης Θεατρικής Ερμηνείας Τετραπλού Ρόλου στο έργο «Το Δωμάτιο με τους Μανδαρίνους».

Το 2018, βραβεύτηκε από την εκπομπή «Ηθοποιός σημαίνει Φως», για την πολυετή της προσφορά στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση και στον Ελληνικό Πολιτισμό. Το 2019, από την Σχολή Δημοσιογραφίας New Media Studies, έλαβε τιμητικό βραβείο για την συλλογική προσφορά της στο θέατρο. Από το Θ.Ε.Σ. Μα. Θεατρικό Εργαστήρι Σπερχειάδας – Μακρακώμης τιμήθηκε για την πολυετή της προσφορά στον πολιτισμό και το θέατρο (2019). Τηλεόραση: «Καφέ της Χαράς», «Η ώρα η καλή» «Τα επτά κακά της μοίρας μου», «Μπαμπά μην τρέχεις» Διδασκαλία: Διευθύντρια και Καθηγήτρια υποκριτικής της Δραματικής Σχολής

ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΣΟΓΚΑΣ

Αποφοίτησε από την Deutsche Schule Athen – Doerpfeld Gymnasium και από την Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών.

Θεατρικά Σεμινάρια στο Tuebingen . Μέλος του Δ.Σ του Κ.Θ.Β.Ε. , του Σ.Ε.Η και της Ε.Ε.Σ. Ιδρυτικό μέλος του Θεάτρου Οδού Ερμού-Πρόβα, της Πειραματικής Σκηνής «ΟΙ ΜΥΣΤΕΣ» και του ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΑΓΧΟΥΣ “η ευ-θυμία”.Ως ηθοποιός έχει πρωταγωνιστήσει σε 45 παραστάσεις. Σκηνοθέτησε συνολικά 50 έργα. Ως καθηγητής διδάσκει από το 1987: Σε σεμινάρια του ΥΠΠΟΑ ,στο Ευρωπαϊκό Κολλέγιο Αθηνών, στις σχολές «Antenna», «Star» , «Η Πρόβα» ,«ΙΕΚ ΔΟΜΗ», «Ελληνοαμερικανική Ένωση», Πανεπιστήμιο “ΛΟΜΟΝΟΣΩΦ” της Μόσχας ,στο ΑΠΘ. Βραβεία: «Α’ Βραβείο Ανδρικού Ρόλου», «Βραβείο σκηνοθεσίας» από το3ο Διεθνές Φεστιβάλ Διαβαλκανικού Θεάτρου, «Α’ Πανελλήνιο Βραβείο Ποιήσεως» της Ε.Ν.Ε.Λ. «Α’ Βραβείο Διδασκαλίας» στο Διεθνές Φεστιβάλ Δραματικών Σχολών “ΥΠΕΡΙΩΝ”. Χρυσό Μετάλλιο του Μ. Αλεξάνδρου από τον Διεθνή Πολιτιστικό Οργανισμό «Το Καφενείο των Ιδεών». Το όνομά του είναι στο Who Is Who Encyclopedia.

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ    

Ο Παντελής Παπαδόπουλος ξεκίνησε την θεατρική του πορεία την δεκαετία του 1970. Υπήρξε βασικό στέλεχος του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν για 24 συνεχή έτη (1977-2001). Από το 1989 άρχισε να διδάσκει Υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης μέχρι το 2001 που έγινε Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ιωαννίνων μέχρι το 2004. Από το 2004-2018 δίδαξε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Νέου Ελληνικού Θεάτρου του Γιώργου Αρμένη.

Έπαιξε σε πολλές παραστάσεις κλασικό και σύγχρονου ρεπερτορίου καθώς και σε πολλές παράγωγες Αρχαίου Δράματος σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν, Γιώργου Λαζάνη, Μίμη Κουγιουμτζή, Γιώργου Αρμένη και Ανατόλι Βασίλιεφ. Συμμετείχε για 24 χρόνια με 26 παραγωγές στο Αρχαίο Θέατρο τη Επιδαύρου και με το Θέατρο Τέχνης πήρε μέρος σε πολλά φεστιβάλ ευρωπαϊκών πόλεων , με παραστάσεις αρχαίου δράματος. Έχει σκηνοθετήσει πάνω από 15 παραστάσεις μεταξύ των οποίων ο ” Φιλοκτήτης” του Σοφοκλή και η ” Άλκηστις” του Ευριπίδη. Συνεχίζει να παίζει, να σκηνοθετεί και να διδάσκει.