«Χρειάστηκα έξι μήνες για να μετατρέψω το “Λόγω τιμής” σε μυθιστόρημα»

«Χρειάστηκα έξι μήνες για να μετατρέψω το “Λόγω τιμής” σε μυθιστόρημα»

Συνέντευξη στον Τηλεθεατή, παραχώρησε ο δημοσιογράφος Βασίλης Τσακίρογλου.

Ο δημοσιογράφος μεταξύ άλλων μίλησε για το νέο του βιβλίο το «Λόγω τιμής» που δημιουργήθηκε αφού πρώτα προβλήθηκε η σειρά, ενώ συνηθίζεται να προηγείται το βιβλίο μιας σειράς, στην συγκεκριμένη περίπτωση συνέβη το αντίστροφο.

Σε μερικά εικοσιτετράωρα ολοκληρώσατε το βιβλίο σας «Ευτυχείτε», για να διασκευάσετε το «Λόγω τιμής» σε βιβλίο;

Χρειάστηκα περίπου έξι μήνες για να μετατρέψω το “Λόγω τιμής” σε μυθιστόρημα -και, εννοείται, αυτή δεν ήταν ούτε η μόνη ούτε καν η κύρια εργασία μου. Δυστυχώς ή ευτυχώς, είμαι δημοσιογράφος και το συγκεκριμένο επάγγελμα επιτρέπει ελάχιστα περιθώρια για παράλληλες δραστηριότητες -συγγραφικές (υπό την ευρεία έννοια) και μη. Όσο για το “Ευτυχείτε”, μιλάμε για ένα βιβλιαράκι με 211 μισανθρωπικούς αφορισμούς. Καμία σχέση με το “Λόγω τιμής”. Γενικότερα, πάντως, δεν είμαι και τόσο γρήγορος: Για τη βιογραφία του Άιρτον Σένα χρειάστηκα σχεδόν 10 χρόνια.

Με τη ματιά του συγγραφέα, τι κέντρισε το ενδιαφέρον σας στην πλοκή και στους ήρωες;

Η Μιρέλλα έχει ένα απαράμιλλο χάρισμα: να πλάθει αληθινούς -ούτε καν αληθοφανείς- χαρακτήρες. Κι ακριβώς επειδή είναι αληθινοί, είναι και δεκτικοί στη δημιουργική ανάπλαση των αντιδράσεων, των αισθημάτων και των σκέψεων τους. Αυτή ήταν και η διπλή πρόκληση της μεταφοράς του σεναρίου σε μυθιστόρημα: Αφενός το να διατηρηθεί το περίγραμμα των ηρώων της σειράς, όπως το έχει προσδιορίσει η Μιρέλλα, και αφετέρου κάθε μορφή του “Λόγω τιμής” που είχε ήδη εγγραφεί στη συλλογική, μνήμη να συμπληρωθεί με “τρισδιάστατο” ψυχοπνευμαπκό περιεχόμενο. Η πλοκή, όπως λέει και ο Στίβεν Κινγκ, είναι ένα δευτερεύον συστατικό. Στην περίπτωση του βιβλίου, το πρωταρχικό είναι η ολοκληρωμένη ικανοποίηση του αναγνώστη.

Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με τη Μιρέλλα Παπαοικονόμου;

Εντελώς τυχαία -όπως όλα τα ευτυχή γεγονότα στη ζωή μας. Πριν από το “Λόγω τιμής” δεν γνωριζόμασταν. Συνδεθήκαμε μετά την έμπνευση που είχε ένας κοινός μας φίλος να μας φέρει σε επαφή.

Σας στενοχωρεί η αρνητική κριτική;

Φυσικά και με στενοχωρεί η αρνητική κριτική, ιδιαίτερα όταν είναι τεκμηριωμένη και ο εκάστοτε κριτικός επισημαίνει σφάλματα που όχι μόνο δεν είχα εντοπίσει, αλλά δεν είχα καν φανταστεί πως θα μπορούσα να τα διαρπάξω. Επ’ αυτού θα πω κάτι παρεξηγήσιμο: θεωρώ πως κάθε κριτική, καλή ή κακή, περιέχει εξ ορισμού δόσεις αδικίας, εφόσον εστιάζει σε συγκεκριμένα σημεία, αγνοώντας αμέτρητα επιμέρους συστατικά, εν ολίγοις όλα όσα προϋποθέτει η παραγωγή ενός έργου τέχνης ή διανοίας. Αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Η κριτική είναι απαραίτητη, είναι στοιχείο της ζωής -όπου η ζωή, ως γνωστόν, σπανίως αποδεικνύεται δίκαιη.