Στα σχολεία του… Φίλη απαγορεύεται να λες τα παιδιά «πριγκίπισσα» και «βασιλόπουλο»

Στα σχολεία του... Φίλη απαγορεύεται να λες τα παιδιά «πριγκίπισσα» και «βασιλόπουλο»

Τον τίτλο «Παιδαγωγικός Κώδικας Δημοκρατικού Ανθρωπισμού» φέρει ο νέος οδηγός συμπεριφοράς του καλού μαθητή, τον οποίο επεξεργάζεται το υπουργείο Παιδείας. Μεταξύ άλλων, προβλέπει διάφορες καινοτόμες ιδέες, όπως τη θέσπιση ενός «Συμβολαίου Τιμής» που θα πρέπει να υπογράφουν τα παιδιά στο σχολείο, τη διαφώτιση γονέων και μαθητών από μαιευτήρες, μαίες, παιδιάτρους και λοιπούς «διαμορφωτές γνώμης», ένα «Μικρό Σχολείο» για παιδιά μεταναστών, καθώς και ιδιαίτερη έμφαση στην επισημότητα εκ μέρους των πολιτειακών αρχόντων. Για την επιτυχή εφαρμογή του «Παιδαγωγικού Κώδικα Δημοκρατικού Ανθρωπισμού», κατά τον συντάκτη του, απαιτούνται τακτικά διαγγέλματα του Προέδρου της Δημοκρατίας, του πρωθυπουργού, του υπουργού Παιδείας κ.ά. Επίσης, ένας νέος φορέας, το Εθνικό Συμβούλιο για τη Σχολική Ψυχολογία (ΕΣΣΨ), θα αναλάβει την ευθύνη υλοποίησης της όλης πρωτοβουλίας.

Το κείμενο του Κώδικα φαίνεται να εμφορείται από πνεύμα ενθουσιασμού για μια εκ βάθρων ανατροπή στην Παιδεία, καθώς στοχεύει στην ουσία και το περιεχόμενο της αγωγής που θα λαμβάνουν στο εξής οι ελληνόπαιδες. Καθόλου τυχαία, προφανώς, από τον Κώδικα απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά σε εθνική και θρησκευτική ταυτότητα, κάτι που συνάδει με την κατάργηση προσευχών, παρελάσεων και άλλων στοιχείων της δημόσιας εκπαίδευσης, όπως αυτή ήταν γνωστή έως σήμερα. Επίσης, στον Κώδικα υπογραμμίζεται σαφώς ότι οι γονείς θα πρέπει να πάψουν να θεωρούν -και βεβαίως να προσφωνούν αναλόγως- τα παιδιά τους ως «πριγκίπισσες» ή «βασιλόπουλα».

Ο «Παιδαγωγικός Κώδικας Δημοκρατικού Ανθρωπισμού» είναι ένα τμήμα από το πόρισμα του εθνικού διαλόγου για την Παιδεία, το οποίο παρέδωσε την Παρασκευή στον υπουργό Νίκο Φίλη ο πρόεδρος της αρμόδιας επιτροπής, Αντώνης Λιάκος.  Μεταξύ των προτάσεων άμεσης εφαρμογής τις οποίες ο Αντώνης Λιάκος εισηγείται στην ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, καταδικάζεται «η κουλτούρα του καταναλωτικού ναρκισσισμού και η μετάλλαξη του σχολικού χώρου σε πασαρέλα ναρκισσισμού», ενώ γίνεται λόγος περί μιας -αθέατης διά γυμνού οφθαλμού- μάχης «για το Φαντασιακό της Παιδείας». Το τι σημαίνει αυτός ο ομιχλώδης όρος επεξηγείται ως εξής: «Η Πολιτεία μπορεί να επέμβει στη διαμόρφωση του παιδικού και σχολικού Φαντασιακού με πολλούς τρόπους: Ενημερώνοντας και ευαισθητοποιώντας την κοινωνία, επιβάλλοντας εύλογους περιορισμούς στις διαφημίσεις και γενικά στα μηνύματα των ΜΜΕ που απευθύνονται στα παιδιά ή στους γονείς» κ.λπ.

Το «Συμβόλαιο Τιμής» του μαθητή

Σε ό,τι αφορά τον Κώδικα, ως πρωταρχικός όρος προβάλλεται το λεγόμενο «Συμβόλαιο Τιμής», το οποίο, μάλιστα θεσπίζεται ως «προαιρετικά υποχρεωτικό (όπως η ψήφος στις εκλογές…)» κατά την, κάπως εύθυμη και πολιτικά υπαινικτική, διατύπωση στο κείμενο. Κατά την έναρξη του σχολικού έτους, οι γονείς για τα παιδιά της Α’ έως Γ’ Δημοτικού και κατόπιν οι ίδιοι οι μαθητές θα καλούνται να υπογράψουν ένα συμβόλαιο, κάτι σαν πολιτικό όρκο, επαναλαμβάνοντας τις εξής φράσεις (ενδεικτικά): «Δίνω τον λόγο της τιμής μου και υπόσχομαι ότι θα σέβομαι το σχολείο, τους δασκάλους και τους συμμαθητές μου, θα φέρομαι ιπποτικά σε όλους και ιδιαίτερα στους πιο αδύναμους, και δεν θα επιτεθώ ποτέ σε αδύναμο, αλλά θα τον υπερασπίσω από επιθέσεις. Θα θεωρώ σωστή μόνο την άμιλλα για τη διάκριση στη μάθηση, στον αθλητισμό, την καλή συμπεριφορά και τα καλά έργα. Δεν θα κάνω ποτέ στον άλλον ό,τι δεν θέλω να κάνουν σε μένα. Και θα θεωρώ ντροπή κάθε παράβαση αυτής της υπόσχεσης που ελεύθερα δίνω σήμερα».

Διαβάστε περισσότερα στο protothema.gr