Σαλίνα Γαβαλά: “Για έναν καλλιτέχνη δεν είναι να βγαίνει και να γίνεται το επίκεντρο της προσοχής”! Αποκλειστική συνέντευξη

Σαλίνα Γαβαλά: “Για έναν καλλιτέχνη δεν είναι να βγαίνει και να γίνεται το επίκεντρο της προσοχής”! Αποκλειστική συνέντευξη

Συνέντευξη: Μάριος Κωνσταντόπουλος

Το ραντεβού τους με τους δημοσιογράφους σε μια συνέντευξη τύπου έδωσαν οι συντελεστές της μουσικοθεατρικής παράστασης “Όνειρα Γλυκά” στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο.

Το Gpop.gr βρέθηκε εκεί και μίλησε με την  συγγραφέα και πρωταγωνίστρια του έργου Σαλίνα Γαβαλά.

Η ίδια μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην συνεργασία που έχει με την Ελπίδα επί σκηνής, πως είναι η ανταπόκριση του κόσμου αλλά και ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά της σχέδια.

Διαβάζω στο βιογραφικό σας πως είστε, τραγουδίστρια, ποιήτρια, ηθοποιός και συγγραφέας! Πως τα συνδυάζετε όλα αυτά μαζί;

Κοίτα, δηλώνω καλλιτέχνης. Ένας καλλιτέχνης μπορεί να εκφράζεται με διαφορετικά μέσα, από κάθε τέχνη. Εγώ ηθοποιός ξεκίνησα και μέσα από τα musical αγάπησα το τραγούδι και το χορό. Ξεκίνησα να γράφω και να εκδίδω την πρώτη μου ποιητική συλλογή και μετά στίχους σε διάφορους καλλιτέχνες αλλά και σε μένα. Τώρα έκανα την πρώτη μου θεατρική απόπειρα με την συγγραφή και χαίρομαι πάρα πολύ που έχει τόσο απήχηση στον κόσμο αυτό το κείμενο.

Πώς και αποφασίσατε να γράψετε ένα θεατρικό έργο;

Ξεκίνησα να γράφω κείμενα αποσπασματικά σε σχέση με κάποιες σκέψεις και κάποιες αγωνίες αλλά και κάποια όνειρα που δεν πραγματοποιήθηκαν. Κάποιοι έρωτες που στην αρχή με γοήτευσαν και μετά με απογοήτευσαν, για το χρόνο που τρέχει και μετά προσπαθώ να τον σταματήσω και να τον προλάβω. Έτσι άρχισα να γράφω και όλα κούμπωσαν μεταξύ τους και έγιναν ένα θεατρικό έργο που είχε αρχή – μέση – τέλος και κούμπωσαν και τα τραγούδια τα αγαπημένα μου, που ήθελα να έχω σε ένα live η σε ένα playlist. Φαντάστηκα τον μελλοντικό μου εαυτό και πως θα βρω απαντήσεις σε μελλοντικά πράγματα. Ουσιαστικά η μοναδική απάντηση είναι να αγαπήσεις τον εαυτό σου. Έτσι το θεατρικό κείμενο έγινε μια άσκηση θετικής σκέψης, ένας οδηγός αισιοδοξίας και κάπως έτσι λειτουργεί σε όλο το κόσμο και χαίρομαι πραγματικά. Το ζητούμενο για έναν καλλιτέχνη δεν είναι να βγαίνει και να γίνεται το επίκεντρο της προσοχής και να θαυμάζεται, ο καλλιτέχνης πρέπει να βάζει ένα λιθαράκι για να γίνεται ο κόσμος καλύτερος και νομίζω το έχω καταφέρει με κάποιο τρόπο.

Πώς είναι η ανταπόκριση του κόσμου;

Ο κόσμος είναι πολύ συγκινημένος, έρχεται και ξαναέρχεται γιατί κερδίζει πράγματα. Είναι ένα ταξίδι αυτογνωσίας αυτή η παράσταση και κάθε φορά σε οδηγεί κάπου και κάθε φορά ψάχνεις να βρείς τον εαυτό σου. Εγώ στο τέλος κάθε παράστασης πραγματικά είναι σαν να βρίσκω την δύναμη μου και να με ξαναγαπάω. Αυτός είναι ο λόγος που  το πάμε για δεύτερη χρονιά γιατί έκανε ένα υπέροχο ταξίδι και αυτά τα όνειρα είχαν μέλλον.

Η επιλογή της Ελπίδας πως έγινε αλλά και πως είναι η συνύπαρξη μαζί της στη σκηνή;

Ήταν μία ιδέα του σκηνοθέτη μας, του Αντώνη Λουδάρου και ήταν πολύ εύστοχη. Έχουμε δέσει, έχουμε πολύ καλή χημεία πάνω στη σκηνή. Έχουμε γεννηθεί και την ίδια μέρα, 1η Οκτώβρη και είναι τρομερή σύμπτωση . Έχουμε δέσει πάρα πολύ. Είναι μεγάλη μου χαρά και τιμή που δέχτηκε να εμφανιστεί μετά από χρόνια. Την κέρδισε το κείμενο λέει και είναι λόγια που πάντα ήθελε να πει και νιώθει πως έχουν γραφτεί για εκείνη. Ο κάθε άνθρωπος πιστεύει ότι έχει γραφτεί για εκείνον, αυτό το έργο και ταυτίζεται.

Έχετε συμπεριλάβει μέσα στο έργο και δικά σας τραγούδια.

Έχω βάλει δύο κομμάτια! “Τον άνθρωπο” και το “Καρδιά σαν θάλασσα” που κυκλοφόρησε πολύ πρόσφατα.

Διακρίνω ότι έχετε και αρκετά τατουάζ στο σώμα σας! Τι σημαίνουν τα περισσότερα για εσάς;

Το κάθε ένα συμβολίζει μία περίοδο της ζωής μου και τα έχω σταματήσει δεν κάνω άλλα. 

Τα επόμενα σχέδια σας ποια είναι;

Θέλω να κινηθώ έτσι από εδώ και πέρα και θέλω να κάνω τέτοιες μουσικοθεατρικές παραστάσεις και να έχω αγαπημένα τραγούδια που πάντα θα υπάρχει ένα κείμενο που τα οδηγεί κάπου. Δεν σου κρύβω πως γράφω ήδη το επόμενο και είμαι σε πολύ καλό δρόμο. 

Ολοκλήρωνοντας, θα ήθελα να μου πείτε από που παίρνετε έμπνευση για τα ποιήματα που γράφετε…

Συνήθως η έμπνευση είναι ο έρωτας και κυρίως η απώλεια του γιατί όταν είμαστε ερωτευμένοι το ζούμε. Περνάμε καλά και δεν μπαίνουμε στην διαδικασία να γράψουμε, ενώ όταν είμαστε μόνοι και προδομένοι τότε μία εκτόνωση και ένας τρόπος να ξεφύγουμε λίγο από τα πράγματα. Οπότε κάπως έτσι γράφω συνήθως και βέβαια μπορεί η απογοήτευση να μην έρχεται από έναν έρωτα αλλά από ένα όνειρο που για μένα είναι ουσιαστικά το ίδιο. Η μουσική, το θέατρο για μένα είναι ο παντοτινός έρωτας και δεν σου κρύβω πως με έχουν απογοητεύσει κατά καιρούς αλλά βρίσκω πάντα την δύναμη να με ξαναγοητεύουν.

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.