Ο ΔΙΠΛΟΣ ΕΡΑΣΤΗΣ – Στους κινηματογράφους

Ο ΔΙΠΛΟΣ ΕΡΑΣΤΗΣ - Στους κινηματογράφους

Επίσημο Διαγωνιστικό, 70ο Διεθνές Φεστιβάλ Καννών

Η πιο σέξι ταινία των Καννών, IndieWire
Ένα απολαυστικά διεστραμμένο ερωτικό θρίλερ, Variety
Ένα σέξι θρίλερ που προκαλεί ρίγη, The Telegraph
Ζουμερό, The Hollywood Reporter

Ο Διπλός Εραστής
(L’ Amant Double)

Ο François Ozon, ένας γνήσιος Γάλλος δημιουργός, προσπερνά τις αναστολές του αμερικάνικου σινεμά και επιστρέφει με τον Διπλό Εραστή, ένα μεστό ερωτικό θρίλερ με αποχρώσεις ηδονοβλεψίας και εκλεπτυσμένης διαστροφής, φόντο το -πάντα γόνιμο έδαφος για ιστορίες πάθους- Παρίσι και πρωταγωνιστές ένα σεξουαλικό τρίο με απολαυστική χημεία. Μετά το ασπρόμαυρο και εσωστρεφές Frantz, ο σκηνοθέτης σκαλίζει -εκτός από τη γυναικεία ανατομία- τη σεξουαλικότητα και τον ερωτισμό τη στιγμή που εκτροχιάζονται, όπως έκανε με το Jeune & Jolie (2013). Όλα αυτά με τολμηρή και παιγνιώδη διάθεση που διαποτίζει τους διαλόγους, τα σκηνικά, τις διαδρομές της κάμερας, τις φροϋδικές συνευρέσεις, τους εφιάλτες και την ονειροπόληση. Η καθηλωτικά φωτογενής, εύθραυστη και παραπλανητική παρουσία της Marine Vacth (Jeune & Jolie) βρίσκει το τέλειο ταίρι στο εύπλαστο πρόσωπο του Jérémie Renier (In Bruges) που καλείται να υποδυθεί τον εραστή σε μία ακόρεστη σεξουαλική πλάνη, όπως μόνο το καλό σινεμά ξέρει να στήνει. Η ταινία φιλοξενεί την εμβληματική Jacqueline Bisset, ενώ βασίζεται σε βιβλίο της διακεκριμένης Αμερικανίδας Joyce Carol Oates.

Σύνοψη:

Η Chloé (Marine Vacth), μια ευάλωτη νεαρή γυναίκα με καταθλιπτικές τάσεις, αρχίζει ψυχοθεραπεία και ερωτεύεται τον ψυχίατρο της Paul (Jérémie Renier). Μερικούς μήνες αργότερα μετακομίζουν στο ίδιο σπίτι και σύντομα ανακαλύπτει ότι ο εραστής της κρύβει την πραγματική του ταυτότητα.

Διάρκεια: 107’

Συνέντευξη με τον François Ozon
Joyce Carol Oates

Πάντα θαύμαζα την Joyce Carol Oates για την ακρίβεια στο γράψιμο της, τις προσεχτικές ψυχολογικές παρατηρήσεις, τους σύνθετους χαρακτήρες και τις έξυπνες πλοκές. Και το γεγονός ότι είναι κλεπτομανής πάντα μου άρεσε. Όταν έμαθα ότι έγραψε ιστορίες μυστηρίου με το ψευδώνυμο Rosamond Smith, ενδιαφέρθηκα για αυτά τα μυθιστορήματα-καθρέφτες, γνωρίζοντας ότι η αστείρευτη φαντασία της θα μου έδινε πολλή τροφή για μια ταινία. Έτσι έπεσα πάνω στο Lives of Twins. Κράτησα την υπόθεση του βιβλίου. Μια γυναίκα ανακαλύπτει ότι ο ψυχίατρος της και τώρα πια εραστής της, έχει έναν αδελφό που είναι κι αυτός θεραπευτής. Η Joyce Carol Oates διηγείται την ιστορία με πιο ρεαλιστικό τρόπο, ενώ εγώ βούτηξα περαιτέρω στις νοητικές πτυχές της ιστορίας, τοποθέτησα τη δράση στη Γαλλία και πρόσθεσα την ιατρική αποκάλυψη στο τέλος. Παρ’ όλα αυτά, η ταινία διερευνά τα αγαπημένα θέματα της συγγραφέως: τις νευρώσεις, το σεξ και τη σκοτεινή πλευρά των διχασμένων προσωπικοτήτων.

Δίδυμα

Ήθελα να ασχοληθώ με το θέμα των διδύμων ως κάτι συναρπαστικό, τερατώδες και καλλιτεχνικό. Είχα την ιδέα να έχω την Chloe να δουλεύει σε ένα μουσείο. Έχει μολυνθεί από τα έργα τέχνης που φυλάει. Στην αρχή της ταινίας, τα έργα στο μουσείο είναι αρκετά ευχάριστα αισθητικά, αλλά όσο η ταινία προοδεύει γίνονται πιο σωματικά και τερατώδη, αντικατοπτρίζοντας την εσωτερική της θύελλα. Φυσικά σκέφτηκα το Dead Ringers. Υποψιάζομαι ότι η Joyce Carol Oates έγραψε το βιβλίο αφού είδε την ταινία του Cronenberg, που ήταν επίσης σωματική και σχετική με τη γυναικολογία. Παρ΄ όλα αυτά, στην περίπτωση του, η ιστορία αφηγείται από την οπτική των διδύμων, ενώ η J. C. Oates επικεντρώνεται στη νεαρή γυναίκα αιχμάλωτη ανάμεσα σε δύο αδέλφια. Ήταν σημαντικό για μένα να τοποθετήσω την Chloe στο κέντρο της ιστορίας και να απεικονίσω τη σύγχυση της.

Ψυχανάλυση

Για πολύ καιρό ήθελα να παρουσιάσω την εμπειρία μιας ψυχαναλυτικής συνεδρίας στο σινεμά. Αρχικά η Chloe κάθεται απέναντι από τον ψυχαναλυτή της, μονολογώντας για τα όνειρα της, τα αισθήματα της, την οικογένεια της… Το κοινό βουτάει στην προσωπική της ζωή και μπορεί να νιώσει αμήχανα: Θα συμβαίνει αυτό την επόμενη μιάμιση ώρα; Δεν ήθελα να περιοριστώ σε ένα κλασικό ψυχαναλυτικό σκηνικό σε ένα ουδέτερο, στατικό περιβάλλον με προκαθορισμένους κανόνες. Αναζήτησα να αιχμαλωτίσω κάτι πιο ρευστό. Ήθελα το κοινό να ακολουθήσει τη θεραπεία της με τον ίδιο τρόπο που μπορεί ένας ψυχαναλυτής να ακούσει τους ασθενείς του, με μια άλλη ροή. Τα οπτικά εφέ και οι οπτικές γωνίες που αλλάζουν σ’ αυτές τις πρώτες συνεδρίες σχεδόν κοντράρουν τον διάλογο. Αν ακούσεις προσεχτικά ή δεις την ταινία δεύτερη φορά, συνειδητοποιείς ότι όλα λέγονται στα δέκα πρώτα λεπτά. Αλλά δεν τα ακούς απαραίτητα.

Διπλή ζωή

Ο χαρακτήρας του Louis μπορεί να θεωρηθεί ως κάτι που επιτρέπει στην Chloe να βιώσει τις επιθυμίες της και τις φαντασιώσεις που απαγορεύει στον εαυτό της να νιώσει με τον Paul, καθώς η αγάπη της την εμποδίζει να ικανοποιήσει μια πιο έντονη και χωρίς αναστολές σεξουαλικότητα. Οι ταινίες μου έχουν συχνά να κάνουν με τις ανάγκες μας για το φανταστικό με σκοπό να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα. Σε κάθε ερωτική σχέση, ακόμα και σε μια ικανοποιητική σχέση, υπάρχει ένα στοιχείο απόγνωσης και μία ανάγκη για έναν νοητικό χώρο όπου οι φαντασιώσεις μπορούν να εκφράζονται. Ο σύντροφος μας δεν μπορεί ποτέ να ικανοποιήσει όλες μας τις επιθυμίες. Συχνά χρειαζόμαστε κάτι περισσότερο ή διαφορετικό, κάτι συνοδευτικό.

Ένα εγκεφαλικό θρίλερ

Η έντονη υποκειμενικότητα των πρώτων δέκα λεπτών αιμορραγεί στο υπόλοιπο της ταινίας. Η ιδέα ήταν να ακολουθήσουμε την Chloe με έναν γραμμικό τρόπο, δημιουργώντας μια αφηγηματική ένταση παίζοντας με στοιχεία αγωνίας, ενώ μένουμε αγκυροβολημένοι σε μία κυμαινόμενη πραγματικότητα γεμάτη με νοητικές βουτιές. Αυτό μου επέτρεψε να παρεκκλίνω από μία αγνά ρεαλιστική καταγραφή και να φλερτάρω με τον φανταστικό κόσμο του χαρακτήρα. Μου άρεσε η ιδέα ότι οι εξωτερικοί κίνδυνοι και οι απειλές που αντιλαμβάνεται η Chloe δεν αποκαλύπτουν την εσωτερική της αναστάτωση.

Η σκηνοθεσία

Μετά από ένα συγκρατημένο, κλασικό φιλμ όπως το Frantz, το να βουτήξω στον φανταστικό κόσμο της Chloe μου έδωσε χώρο για να κάνω πιο τολμηρές στιλιστικές επιλογές. Ο Διπλός Εραστής διηγείται μια επί της ουσίας εγκεφαλική ιστορία και η ιδέα μου ήταν να το σκηνοθετήσω αρχιτεκτονικά, παίζοντας με τη συμμετρία, τις αντανακλάσεις και τη γεωμετρία. Όλα τα σκηνικά στήθηκαν για να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι κάτι χτίζεται, ότι ένας εγκέφαλος καλλιεργεί μία σκέψη.

Γύρισα τις τελευταίες μου ταινίες σε 35mm φιλμ αλλά για τον Διπλό Εραστή επέστρεψα στο ψηφιακό και στο cinemascope και στόχευσα για μία πιο αιχμηρή, πιο σύγχρονη εικόνα, χειρουργική σε στιγμές, αλλά κυρίως ευχάριστη αισθητικά.

Marine Vacth

Όταν ονειρεύτηκα το πρότζεκτ πριν από 4 χρόνια, δεν μου πέρασε από μυαλό να επιλέξω τη Marine, καθώς ήταν πολύ νέα για τον ρόλο. Αλλά από τη στιγμή που επέστρεψα στον Διπλό Εραστή μετά το Frantz, η Marine είχε ωριμάσει, είχε κάνει παιδί, είχε γίνει γυναίκα. Και θέλαμε και οι δύο πολύ να συνεργαστούμε. Με μία έννοια, το Jeune & Jolie ήταν ένα πορτρέτο-ντοκιμαντέρ μιας ανερχόμενης ηθοποιού. Σ’ αυτό, η Marine ενσαρκώνει μία λιγομίλητη, αδιαφανή, μυστηριώδη έφηβο στην οποία το κοινό προβάλει τις δικές του ερμηνείες. Σε αυτή την ταινία, η Marine έχει δουλέψει ως φτασμένη ηθοποιός και πραγματικά δημιούργησε τον χαρακτήρα. Το μυστικό είναι μέσα της, αναζητά το κλειδί για να το ξεκλειδώσει και είμαστε εκεί μαζί της στην αναζήτηση της. Μπαίνουμε μέσα στο μυαλό της, στις φαντασιώσεις της, στο στομάχι της.

Jérémie Renier

Αυτή είναι η τρίτη ταινία στην οποία έχω συνεργαστεί με τον Jérémie, μετά το Criminal Lovers και το Potiche. Στο μυαλό μου ήταν ακόμα ο έφηβος που συνάντησα το 1998, οπότε δεν ήμουν πεπεισμένος όταν κάναμε δοκιμαστικά. Υπέθεσα ότι δεν είχε την απαραίτητη ωριμότητα για τους ρόλους, αλλά με εξέπληξε ευχάριστα που ανακάλυψα ότι είχε αποκτήσει δύναμη και μια αρρενωπότητα. Και όταν δοκίμασε μερικές σκηνές με τη Marine υπήρχε πραγματική ερωτική χημεία ανάμεσα τους. Το σημείο αφετηρίας ήταν απλό και διττό: ο καλός και ο κακός. Αλλά καθώς ο Jérémie εμπότισε τους χαρακτήρες με πολυπλοκότητα, έγινε γρήγορα προφανές ότι ο πιο δύσκολος να αντιμετωπίσει ήταν στην πραγματικότητα ο Paul. Είναι ο πιο μυστηριώδης από τους δύο, αυτός που κρύβεται περισσότερο. Μπορούμε να προβάλλουμε περισσότερα πάνω του, πυροδοτεί τη φαντασία μας. Δουλέψαμε πάνω στα ρούχα, στο στυλ των μαλλιών, στις φυσιογνωμικές διαφορές, τον τρόπο που κινούνται, που μιλούν. Στην αρχή, φανταστήκαμε μια πιο βαθιά, πιο επιβλητική φωνή για τον Louis, μετά καταλάβαμε ότι αν έχουν την ίδια φωνή η κατάσταση μοιάζει ακόμα πιο ενοχλητική.

Paul/Louis

Ήθελα ο Paul να περάσει ως ένας καλός ψυχοθεραπευτής, του οποίου η συναναστροφή με την Chloe μοιάζει αληθινή. Ο Louis, από την άλλη, παραβαίνει όλους τους κανόνες και το πλαίσιο της ψυχανάλυσης. Κάνει εξωφρενικές δηλώσεις και ερμηνείες. Στην πρώτη τους συνεδρία, δίνει την εντύπωση ότι ξέρει την Chloe, οδηγώντας το κοινό να αναρωτιέται μήπως είναι ο Paul. Είναι σαν ο Louis να λέει φωναχτά όλα όσα δεν έχει πει ο Paul και να τα λέει ωμά, χωρίς ταμπού ή υπερεγώ.

Ό,τι σχετίζεται με τα αδέλφια είναι διατυπωμένο σε εικόνες που καθρεφτίζονται, ειδικά στη διακόσμηση. Το γραφείο του Paul είναι άνετο και φιλόξενο, με δερμάτινα καθίσματα, πλούσια χαλιά και θερμά χρώματα. Το γραφείο του Louis είναι παγερό, με μάρμαρο, ψυχρά χρώματα και ψεύτικα λουλούδια. Όσο για τους ίδιους τους καθρέφτες, του Paul είναι οριζόντιοι και του Louis είναι κάθετοι.

Οι μητέρες

Τρεις γυναίκες στη ζωή της Chloe μπορούν να θεωρηθούν μητρικές φιγούρες.

Η Myriam Boyer, που παίζει τη γειτόνισσα, είναι η πιο επεμβατική, κάπως χοντροκομμένη μητέρα που καταβροχθίζει, λίγο μάγισσα με την ταριχευμένη της γάτα. Μου άρεσε πάντα η φωνή της Myriam Boyer. Σε ελάχιστο χρόνο, θεμελιώνει τον χαρακτήρα της, τον μόνο στην ταινία που φέρνει λίγο χιούμορ και ελαφρότητα σε μια κατά τα άλλα ενοχλητική παρουσία. Η Jacqueline Bisset είναι η εκείνη η μητέρα που φροντίζει την ανάπηρη κόρη της. Η επιλογή της Jacqueline Bisset ήταν προφανής, χάρη στην αγγλοσαξονική της γοητεία, την ομορφιά του αιλουροειδές. Η Dominique Reymond είναι η κλινική μητέρα, η επιστήμονας που δίνει στην Chloe την πληροφορία για την κατάσταση της με ευγένεια και χωρίς συναισθηματική εμπλοκή. Μου αρέσει αυτός ο συνδυασμός της άνεσης και της ενσυναίσθησης που φέρνει η Dominique στον ρόλο.

Συνέντευξη με τη Marine Vacth

Πώς ήταν η νέα συνεργασία με τον François Ozon;

Μετά το Jeune & Jolie, ο François έκανε άλλες ταινίες κι εγώ το ίδιο. Έκανα και ένα παιδί. Η ιδέα του να κάνουμε μια ακόμα ταινία, αντλώντας από αυτές τις εμπειρίες, ήταν συναρπαστική. Ο François ήθελε να είναι σίγουρος ότι έχω καταλάβει το θέμα της ταινίας και ότι ήμουν έτοιμη και πρόθυμη να το αναλάβω. Ήμουν. Έχω πολύ ωραίες αναμνήσεις από την πρώτη μας συνεργασία. Μου άρεσε πολύ το Jeune & Jolie και ο Διπλός Εραστής ακόμα περισσότερο. Γίναμε συνένοχοι και αποκτήσαμε ακόμα περισσότερη εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον.

Πώς προσεγγίσατε τον χαρακτήρα;

Αρχικά διάβασα το σενάριο, μετά το μυθιστόρημα της Joyce Carol Oates. Ο François έκανε μια ελεύθερη μεταφορά και με βοήθησε που το διάβασα συμπληρωματικά. Η Joyce Carol Oates προσφέρει μια καλή ιδέα για την ψυχολογία αυτής της γυναίκας και για το τι ψάχνει στους άντρες. Με βοήθησε να ενσαρκώσω την Chloe με τον δικό μου τρόπο.

Τι σας άρεσε στον ρόλο;

Ότι ήταν έντονος, ανοιχτός σε ερμηνείες. Έχει πολλές αντιφάσεις. Η ιστορία της μου αρέσει, όπως και η ευαισθησία της, που την κάνει συγκινητική στην αναζήτηση της για την αλήθεια.

Είναι διφορούμενη αλλά όχι διπρόσωπη…

Σωστά. Δεν είναι ποτέ ξεκάθαρη αλλά είναι διάφανη. Η Chloe είναι μια ακέραιη γυναίκα.

Κάνατε έρευνα σχετικά με δίδυμα;

Όχι. Προτίμησα να συγκεντρωθώ στην Chloe. Δεν είναι η εγκυκλοπαιδική γνώση που οδηγεί την Chloe στην αλήθεια. Το δίπολο του Paul/Louis την οδηγούν στην ανακάλυψη του τι συμβαίνει στο στομάχι της. Η έρευνα δε θα με βοηθούσε να έφτανα εκεί. Αντιθέτως, θα με εμπόδιζε να παραμείνω κοντά της. Ο François μου είπε για το Dead Ringer, αλλά δεν το είδα. Ξέρω ότι η ιστορία του Cronenberg έχει πολλά κοινά και δεν ήθελα να επηρεαστώ.

Πέρα από την ασυνήθιστη πάθηση της, η Chloe ούτως ή άλλως καθρεφτίζει μια κοινή ανθρώπινη εμπειρία να ζήσει μια διπλή ζωή…

Η Chloe κάνει μια διπλή ζωή, αναζητώντας μία ικανοποιητική και ασυγκράτητη σεξουαλική ζωή εκτός της σχέσης της. Δεν νομίζω ότι όλοι μοιραζόμαστε αυτή την επιθυμία, αλλά είναι περισσότερο η ανάγκη να συνοδεύει η φαντασία μας την πραγματικότητα και αυτό είναι πιθανώς πανανθρώπινο. Όλοι, είτε είμαστε σε σχέση ή όχι, θέλουμε χώρο, έναν μυστικό κήπο.

Η εξέλιξη του χαρακτήρα φαίνεται στις λεπτομέρειες: στο κούρεμα, στις αλλαγές στο ντύσιμο, σε διαφορετικούς τρόπους να εκφράζει τη θηλυκότητα της…

Ή στην απουσία της θηλυκότητας. Η θηλυκότητα της Chloe εξελίσσεται σταδιακά. Μας άρεσε η ιδέα του κοντού, αγορίστικου κουρέματος. Ο François, η ενδυματολόγος Pascaline Chavanne κι εγώ θέλαμε να ντύνεται απλά στην αρχή. Να φαίνεται συνηθισμένη.

Πώς θα περιγράφατε την προσέγγιση του François όταν κατευθύνει τους ηθοποιούς;

Ο François δεν λέει πολλά στο γύρισμα. Έχει συγκεκριμένη άποψη για το τι θέλει, αλλά αφήνει πολύ χώρο για να εξελιχθούν τα πράγματα ελεύθερα. Ο François είναι πάντα πίσω από την κάμερα, βυθισμένος στη σκηνή μαζί με τους ηθοποιούς. Νιώθουμε την παρουσία του έντονα, είναι εκεί χωρίς φίλτρο.

Πώς ήταν η συνεργασία με τον Jérémie Renier;

Ένιωσα αμέσως άνετα στα δοκιμαστικά. Κατάλαβα ότι ήταν αρκετά τολμηρός για να το διασκεδάσει. Είχε μεγάλη σημασία για την ταινία, γιατί έπρεπε να ξεφύγουμε από τον έλεγχο, να αφεθούμε, να εμπιστευτούμε ο ένας τον άλλο και να βυθιστούμε στον κόσμο του François. Ο Jérémie είναι γενναιόδωρος συμπρωταγωνιστής. Είναι παρών, βοηθητικός και ευγενικός. Ένιωσα προστατευμένη. Είμαστε πολύ κοντά. Παρά το θέμα της ταινίας, γελάσαμε πολύ!

Πείτε μας για το γύρισμα.

Στην αρχή κάναμε τις σκηνές με τον Paul, μετά όλες τις σκηνές με τον Louis. Αποφύγαμε το πηγαινέλα από τον Paul στον Louis και έτσι εξέλιξα τον χαρακτήρα της Chloe και έχτισα σχέση με τον καθένα ξεχωριστά. Οι ψυχαναλυτικές συνεδρίες με τον Paul τις πρώτες μέρες γυρίσματος ήταν πολύ εποικοδομητικές. Ήταν το θεμέλιο πάνω στο οποίο έχτισα με συνέπεια τον χαρακτήρα, παρά το χάος στην προσωπική της ζωή.

Με ποιον σας άρεσε περισσότερο το γύρισμα, με τον Paul ή τον Louis;

Και με τους δύο! Η Chloe εκφράζει πολύ διαφορετικές διαθέσεις, ανάλογα με τον ποιον έχει απέναντι της. Με τον Paul, συμπεριφέρεται καλά και είναι συγκρατημένη. Με τον Louis, γίνεται πιο τολμηρή και προκλητική, ακόμα κι όταν κυριαρχεί πάνω της. Το δίδυμο Paul/Louis ακουμπάει τα δύο άκρα. Ο ένας είναι ευγενικός και προστατευτικός και ο άλλος είναι κακός και εριστικός. Όμως, ο Paul είναι πιο σύνθετος χαρακτήρας από τον Louis. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ο Jérémie και ο François πρόσθεσαν περισσότερη αμφισημία στον χαρακτήρα του Paul από ό,τι στο σενάριο. Αυτό εντάθηκε ακόμα περισσότερο στο μοντάζ, κάνοντας τον Paul πιο δύσκολο σε ερμηνείες.

Οι σκηνές με τον Louis είναι πιο φαντασιωτικές. Τις προσεγγίσατε διαφορετικά;

Όχι, έπαιζα το ίδιο άμεσα. Ενσάρκωσα την αλήθεια της Chloe και έβγαλα στην επιφάνεια τον ρεαλισμό της κάθε σκηνής, έχοντας στο μυαλό την πολυπλοκότητα της προσωπικότητας της.

Πώς αντιδράσατε όταν είδατε την ταινία;

Ανακάλυψα την ταινία μέσα από τη σκηνοθεσία του François και ήταν συναρπαστικό. Είμαι ιδιαίτερα περίεργη να δω πώς θα αντιδράσει το κοινό όταν θα δει την ταινία χωρίς να ξέρει την ιστορία.

Συνέντευξη με τον Jérémie Renier

Μετά το Criminal Lovers και το Potiche, πώς ήταν η τρίτη συνεργασία με τον François Ozon;

Όταν ο François μου ζήτησε να διαβάσω το σενάριο, σκηνοθετούσα την πρώτη μου ταινία και δεν ήθελα να παίξω σε ταινία. Αλλά μου άρεσε το σενάριο και ενθουσιάστηκα με την προοπτική του να κάνω ένα ερωτικό θρίλερ. Όσο και το γεγονός να συνεργαστώ ξανά με τον François. Τον ξέρω 20 χρόνια και μου αρέσει το γύρισμα μαζί του.

Παρατηρήσατε διαφορές στον τρόπο που δουλεύει;

Ο François είναι αποτελεσματικός και απαιτητικός. Ξέρει να ασκεί πίεση, αλλά όσο μεγαλώνει, γίνεται πιο τρυφερός και καλόκαρδος. Εξαρτάται κι από την ταινία. Στον Διπλό Εραστή, ήμουν μόνο εγώ και η Marine και η δουλειά ήταν πιο προσωπική. Είχα ξεχάσει πόσο ωραίο είναι να δουλεύεις με κάποιον που είναι το μάτι πίσω από την κάμερα. Δημιουργεί έναν ισχυρό δεσμό, αφήνεσαι πιο εύκολα. Ο François είχε την εμπειρία που είχαμε κι εμείς. Ήμασταν ένα δυνατό τρίο, μοιραζόμασταν τα πάντα.

Ήταν διασκεδαστικό να υποδύεστε δίδυμα αδέλφια;

Σε κάνει να αναρωτιέσαι πώς είναι να έχεις έναν καθρέφτη συνέχεια μπροστά σου. Πώς στήνεσαι; Τι αντανακλάται πίσω σε εσένα; Ποιος είσαι ή δεν είσαι; Ένας δίδυμος αδελφός κάνει τον αδελφικό δεσμό πιο δυναμικό. Συγκρίνεσαι μαζί του, είναι ανθρώπινο. Οι γονείς και όλοι γύρω κάνουν το ίδιο. Το αστείο είναι ότι μόλις είχα τελειώσει την ταινία μου, που έχει να κάνει με δύο αδελφές, την οποία είχα σκηνοθετήσει μαζί με τον αδελφό μου. Οπότε το θέμα με αφορούσε!

Πώς υποδυθήκατε τους δύο ρόλους;

Στην αρχή γυρίσαμε σκηνές με τον Paul και μετά με τον Louis. Ήταν τέλειο, γιατί μπήκα στο πετσί του κάθε ρόλου διαδοχικά. Επηρέασε και τη σχέση μου με τη Marine πίσω από την κάμερα. Στην αρχή του γυρίσματος, έλεγε καμία φορά ότι βαριόταν με τον Paul και ότι δεν έβλεπε την ώρα να παίξει με τον Louis! Αλλά τελικά μας έλειψε και θέλαμε τον Paul πίσω! Το θέμα ήταν να είμαι εξίσου πιστευτός και με τους δύο χαρακτήρες, αφήνοντας παραθυράκια για διαφορετικές ερμηνείες από το κοινό. Λέει ψέματα ο Paul; Ξέρει τι τρέχει με την Chloe και τον Louis; Είναι ο Paul και ο Louis δύο διαφορετικοί άνθρωποι; Έχουν διαφορετικές νευρώσεις και ευαισθησίες, αλλά για μένα κρύβουν και οι δύο κάτι, ειδικά από την Chloe.

Η προσωπικότητα και η θέση του Louis στην ιστορία προσφέρουν πολλά θέματα προς ανάλυση

Ο Louis είναι δύσκολος ρόλος. Έπρεπε να συγκρατηθώ από υπερβολές, να μην δώσω πολλή έμφαση στη δυσαρέσκεια ή στην αλαζονεία του. Ήταν σημαντικό να μην τον κάνω καρικατούρα. Εμπιστεύτηκα τις οδηγίες του François. Στο τέλος, ο Paul αποδείχθηκε πιο περίπλοκος ρόλος, έχει μια υπόγεια σχέση με την Chloe. Δεν είναι υποκριτής, αλλά παίζει ένα παιχνίδι κι αυτός. Όλοι έχουμε προσωπεία αναλόγως με τον ποιον έχουμε απέναντι μας.

Η κατάσταση της Chloe είναι η σωματική έκφραση μιας επιθυμίας που έχουμε όλοι: Να δημιουργήσουμε μια άλλη ζωή για εμάς τους ίδιους.

Η ταινία είναι μια ιστορία αγάπης που θέτει ερωτήματα σημαντικά για όλα τα ζευγάρια. Πώς φανταζόμαστε τους συντρόφους μας; Ποιες είναι οι προσδοκίες μας; Πόσο μακριά θέλουμε να πάμε για να ανακαλύψουμε τα μυστήρια τους; Ή αντιθέτως, προσπαθούμε να καταλάβουμε τι κρύβουν; Η ταινία εξερευνά τις φαντασιώσεις που κάποιοι από εμάς δεν θέλουμε να παραδεχτούμε εύκολα και τον βαθμό της σεξουαλικής ελευθερίας που επιτρέπουμε στον εαυτό μας μέσα σε μία σχέση. Ίσως δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα από έναν άνθρωπο. Αυτό δε σημαίνει ότι ψάχνουμε αλλού, αλλά τι κάνεις με τις επιθυμίες και τις απογοητεύσεις όταν αρχίζουν να επιβάλλονται; Όταν διάβασα το σενάριο, κατάλαβα ότι ο Paul σε συνδυασμό με τον Louis φτιάχνουν έναν ολοκληρωμένο άντρα για μια γυναίκα. Ο Paul είναι περιποιητικός, καλός ακροατής, τρυφερός και καθησυχαστικός. Μαθαίνεις από αυτόν, είναι μια πατρική φιγούρα και ένας διανοούμενος. Ο Louis είναι κτηνώδης, αλαζονικός, βίαιος, ατίθασος, σεξουαλικά ακόρεστος. Ο Paul και ο Louis αντιπροσωπεύουν δύο αντίθετα αντρικά αρχέτυπα, αλλά ο καθένας ανταποκρίνεται με τον τρόπο του στις επιθυμίες της Chloe.

Πώς ήταν η συνεργασία με τη Marine Vacth;

Η Marine κι εγώ ταιριάξαμε αμέσως. Είχαμε πραγματική σύνδεση. Δεν βάλαμε φίλτρα, αφεθήκαμε, χωρίς να προσπερνάμε ο ένας τον άλλο. Τα έδωσα όλα για να μπορεί η Marine να φτάσει μακριά με τον ρόλο της. Κι αυτή έκανε το ίδιο.

Πώς χειριστήκατε την ερωτική πτυχή της ταινίας;

Οι γυμνές ερωτικές σκηνές δεν ήταν εύκολες, αλλά η Marine κι εγώ στηρίζαμε ο ένας τον άλλο. Σκεφτήκαμε ότι το καλύτερο ήταν να μην ντραπούμε και να αφεθούμε ελεύθεροι. Ήθελα οι σκηνές να είναι δυνατές, πιστευτές και συναρπαστικές. Ελπίζω να αναστατώσουμε το κοινό. Για τη σεξουαλική κυριαρχία του Louis στην Chloe ξαναείδα το 9 ½ Εβδομάδες για να μελετήσω τη διφορούμενη φύση του Mickey Rourke, που ήταν τρυφερός και διεστραμμένος μαζί. Καθοδηγεί τη γυναίκα στη σχέση με το μυαλό του. Ήθελα ο Louis να είναι παραπάνω από έναν ψυχρό και απότομο άντρα. Χρειάζονται δύο για να παίξουν το παιχνίδι της διαστροφής. Πρέπει να το αποδέχεται και ο άλλος. Θα έλεγα ότι ο Louis και η Chloe μπλέκουν σε παιχνίδι εξουσίας, όταν εκείνη σταματάει να του απαντάει. Αποδεικνύεται ότι ο Louis δεν είναι τόσο διεστραμμένος τελικά. Η Chloe τον τρελαίνει. Την ερωτεύεται και κοντεύει να καταρρεύσει. Ο Louis είναι πιο ευάλωτος από τον Paul.

Πώς αντιδράσατε όταν είδατε την ταινία;

Μου αρέσει η αισθητική του François και το εγκεφαλικό στυλ εικόνας που λειτουργεί τέλεια σ’ αυτή την ταινία. Ίσως γιατί συνεργάστηκε με έναν νέο διευθυντή φωτογραφίας, τον Manu Dacosse, έναν Βέλγο! Ο François είναι πολυτάλαντος, θα μπορούσε να κάνει μόνος του τη διεύθυνση της φωτογραφίας. Μου έδωσαν την εντύπωση ότι είχαν πραγματική σύνδεση, έτσι ο François πήγε ακόμα παραπέρα.

Συντελεστές

Σενάριο/Σκηνοθεσία: François Ozon
Παίζουν: Marine Vacth, Jérémie Renier, Jacqueline Bisset, Myriam Boyer, Dominique Reymond
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Manu Dacosse
Μοντάζ: Laure Gardette

Με την υποστήριξη του προγράμματος Creative Europe Media της Ευρωπαϊκής Ένωσης

11 Ιανουαρίου στους κινηματογράφους από την Feelgood