Η Λόλα Γιαννοπούλου μιλάει στο GPOP.GR!

Η Λόλα Γιαννοπούλου μιλάει στο GPOP.GR!

Η Λόλα Γιαννοπούλου με αφορμή την παρουσίαση της πρώτης της προσωπικής δισκογραφικής δουλειάς με τίτλο “6 αυτοτελείς ιστορίες“, που κυκλοφορεί από την MLK, μίλησε αποκλειστικά στο GPOP.GR!

Η ίδια μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην απόφασή της να ασχοληθεί με τη μουσική, μας μιλάει για αυτό το νέο της επαγγελματικό βήμα, αλλά και για τη συνεργασία της με την φίλη και μαθήτρια της Θεοφανία Παπαθωμά.

Για αρχή θα επιθυμούσαμε να μας πείτε μερικά πράγματα για εσάς, ώστε να σας γνωρίσουν καλύτερα οι αναγνώστες μας!

Είμαι μουσικός, δασκάλα φωνητικής και πιάνου, συνθέτης και τραγουδίστρια. Γεννήθηκα στο Βέλγιο, μεγάλωσα στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη και σπούδασα μουσική στην Ελλάδα και στο Παρίσι. Είμαι ο πλέον ακατάλληλος άνθρωπος για να μιλήσω για τον εαυτό μου. Γενικά υπάρχει μια συστολή, όποτε θα περάσω στην επόμενη ερώτηση (χαχαχα).

Θα θέλαμε να μας πείτε, πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την μουσική;

Η μουσική υπήρχε πάντα στην ζωή μου, στο οικογενειακό μου περιβάλλον, στο σπίτι μου. Θυμάμαι πάντα να παίζω μουσική, καθώς στο σπίτι υπήρχε το πιάνο της μητέρας μου κι έτσι ξεκίνησα δειλά δειλά να παίζω πράγματα που άκουγα, να αυτοσχεδιάζω κτλ κτλ. Αργότερα φυσικά χρόνια στα Ωδεία, σε χορωδίες, στο σχολείο πάντα έπαιζα στις γιορτές και τραγουδούσα. Γενικά μεγάλωσα μέσα στην μουσική και η απόφαση αυτή ήταν μονόδρομος για μένα. Είναι κομμάτι μου αναπόσπαστο. Δεν θα μπορούσα να με φανταστώ να κάνω κάτι άλλο στην ζωή μου.

Προέρχεστε από μια μουσική οικογένεια! Είναι αυτός ένας βασικός λόγος που ακολουθήσατε αυτό το δρόμο; Σας επηρέασε το περιβάλλον σας;

Προέρχομαι από μια οικογένεια που είχε σχέση με τον χώρο της μουσικής και βασικά αγαπούσε πολύ να ακούει και να μαθαίνει μουσική. Γενικά υπήρχε στο σπίτι μου μεγάλη ενασχόληση με την τέχνη και ένα πολύ ανοιχτό περιβάλλον στην γνώση και την ποικιλία πληροφοριών, μάθησης και ενδιαφερόντων.

Έχετε συνθέσει μουσική για ταινίες μικρού μήκους και θεατρικές παραστάσεις, ενώ είστε και καθηγήτρια φωνητικής! Από που παίρνετε έμπνευση; Πόσο δύσκολο είναι να δημιουργήσετε έναν ήχο για μια ταινία ή για μια παράσταση;

Είναι πολύ ιδιαίτερο το να γράφεις για παράσταση ή για εικόνα, ταινία, βίντεο κτλ. Εμένα αυτό είναι κάτι που με εκφράζει και με εμπνέει πάρα πολύ. Από μικρή έγραφα κυρίως ορχηστρική μουσική, για κάποιο λόγο μου έβγαινε πιο αυθόρμητα να γράψω μουσική χωρίς στίχους και να αφήνω την φαντασία μου ελεύθερη. Ήθελα λοιπόν να σπουδάσω μουσική κινηματογράφου από τα 14 μου. Αυτό ήταν ένα από τα αντικείμενα σπουδών μου στο Παρίσι. Επιστρέφοντας εδώ έκανα κάποιες ενδιαφέρουσες δουλειές σε αυτόν τον τομέα, αλλά η αγορά είναι μικρή, οπότε θέλει υπομονή και αφοσίωση.

Πείτε μας λίγα πράγματα για την πρώτη σας δισκογραφική δουλειά με τίτλο “6 αυτοτελείς ιστορίες”!

Είναι η πρώτη δισκογραφική δουλειά, που έγινε εξ ολοκλήρου από εμένα, από την άποψη της συλλογής του υλικού και της επιλογής των συνεργατών. Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη για αυτήν την δουλειά, γιατί με εκφράζει απόλυτα και το αποτέλεσμα είναι ακριβώς αυτό που επιθυμούσα. Κύριος γνώμονας ήταν να είμαι ειλικρινής απέναντι στον εαυτό μου και σε αυτά που θέλω να εκφράσω και πιστή στην αγάπη μου για όλα τα είδη της μουσικής. Ο δίσκος έχει μια ποικιλία στο ύφος αλλά και στην δημιουργία του, γιατί τα κομμάτια γράφτηκαν και ηχογραφήθηκαν ξεχωριστά, με διαφορετικούς συνεργάτες κάθε φορά, σε άλλα στούντιο. Ήταν σαν κάθε κομμάτι, να είχε την ιστορία του από την αρχή ως το τέλος, ακριβώς σαν αυτοτελής ιστορία.

Είναι έξι τραγούδια, έξι διαφορετικές πτυχές της καθημερινότητας. Ένα κράμα μουσικών ειδών και υφών. Κάθε τραγούδι και μία αυτοτελή ιστορία. Αυτή η ιδέα πως ξεκίνησε;

Αυτή η ιδέα ξεκίνησε ακριβώς από την «αδυναμία» μου, να επιλέξω ένα είδος ή ένα υφος στο οποίο θέλω να ανήκω. Σπούδασα διαφορετικά πράγματα πάνω στην μουσική , ακούω πάρα πολλά είδη και τα αγαπώ το ίδιο. Παίζω πιανο, τραγουδάω, γράφω. Ήθελα να κάνω κάτι με αγνότητα και ειλικρίνεια, όπως είπα παραπάνω και σκέφτηκα «γιατί όχι; Αφου αυτό είμαι στην πραγματικότητα». Υστερία κάτι ιδιαίτερα σημαντικό ήταν να παίξουν και να γράψουν σε αυτόν τον δίσκο άνθρωποι που εκτιμώ και θαυμάζω,φίλοι μου και καλοί συνεργάτες. Και έτσι έγινε, ευτυχώς.

Συνεργαστήκατε και με την Θεοφανία Παπαθωμά σε αυτό το δίσκο! Πως ήταν η επαφή μαζί της;

Η επαφή με την Θεοφανία υφίσταται εδώ και κάποια χρόνια. Είναι φίλη και μαθήτρια μου στο τραγούδι και έτσι ήρθαμε πολύ κοντά γιατί εκτός από πολύ καλή ηθοποιός, είναι και ένας εξαιρετικός άνθρωπος, με αμεσότητα, ευθύτητα και σοφία. Ένας άνθρωπος ευαισθητοποιημένος που διαβάζει πολύ , που ψάχνεται πολύ και έχει σπάνια αγνότητα.

Έτσι είχα την ιδέα να της ζητήσω να γράψει στίχους, γιατί σκέφτηκα πόσο ωραίο θα ήταν να υπήρχε η πινελιά της σε αυτήν την δουλειά.
Μου έστειλε την «Πανσέληνο του Απρίλη» και έτσι μετά έγραψα την μουσική, πάνω στους στίχους.

Μάλιστα, την επισκεφτήκατε και στο “Διαφάνι” που γυρίζονται οι “Άγριες Μέλισσες”! Παρακολουθείτε τηλεόραση; Την σειρά την βλέπετε;

Ναι την βλέπω.Ξεκίνησα να την παρακολουθώ λόγω της Θεοφανίας, αλλά με κέρδισε γιατί είναι όντως αξιόλογη και προσεγμένη δουλειά, με ικανούς ηθοποιούς που δεν γνώριζε το ευρύ κοινό. Αυτό το εκτιμώ ιδιαίτερα. Εκτιμώ την προσπάθεια και την ανάδειξη νέων ανθρώπων που το αξίζουν.

Τηλεόραση γενικά δεν παρακολουθώ ιδιαίτερα, προτιμώ τις ταινίες για να είμαι ειλικρινής.


Φορτωμένο επαγγελματικό πρόγραμμα! Χρόνος για προσωπική ζωή υπάρχει;

Πάντα υπάρχει με λίγη προσπάθεια και λίγη κατανόηση και επιείκειά από τους ανθρώπους μας (χαχαχα).

Η περίοδος της καραντίνας για εσάς που είστε καλλιτέχνης, αξιοποιήθηκε δημιουργικά;

Για να είμαι ειλικρινής όχι τόσο. Εννοώ, υπήρξε η προσπάθεια, αλλά η περίοδος της καραντίνας ήταν μια «μουδιασμένη» περίοδος. Δεν είναι τόσο απλό. Όταν καταρρέουν όλα γύρω μας, δεν μπορούμε να μένουμε ανεπηρέαστοι. Δεν υπάρχει πάντα διάθεση για δημιουργία. Πρέπει να εμπνέεσαι από την ίδια την ζωή και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο και δεδομένο. Πάντως υπήρχε χρόνος για ξεκούραση και περισυλλογή για νέο υλικό.

Τον τελευταίο χρόνο παρουσιάζετε μαζί με εξαιρετικούς μουσικούς (Γιώργο Λιμάκη, Γιάννη Παπαγιαννούλη, Δημήτρη Σεβδαλή, Αστέρη Παπασταματάκη) την μουσική παράσταση “Improvisation a la Grecque” ερμηνεύοντας και παραλλάσσοντας ελληνικά τραγούδια με κύριο στοιχείο τους αυτοσχεδιασμούς με έντονα jazz στοιχεία! Μιλήστε μας για αυτό!

Βασικά αυτή η ομάδα υπάρχει από το 2017. Είναι από τις καλύτερες συνεργασίες που έχω κάνει, αφενός γιατί μιλάμε για εξαιρετικούς, κορυφαίους μουσικούς, αφετέρου γιατί κάνουμε πάρα πολύ καλή παρέα. Γελάνε πάρα πολύ, υπάρχει απόλυτος σεβασμός και εκτίμηση μεταξύ μας και γενικά έχουμε κοινή αισθητική, οπτική και χιούμορ.

Θα συνεχίσουμε και του χρόνου, με μεγάλη χαρά.
Για μένα μουσικά, έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον αυτό που μοιραζόμαστε με αυτά τα παιδιά.

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.