Το Κορίτσι και το Λιοντάρι στους Κινηματογράφους

Το Κορίτσι και το Λιοντάρι στους Κινηματογράφους

TO ΚΟΡΙΤΣΙ ΚΑΙ ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ
(Mia and the White Lion)

Μία συναρπαστική ταινία για όλη την οικογένεια, μία τολμηρή παραγωγή τοποθετημένη στα εντυπωσιακά τοπία της Νότιας Αφρικής, με πρωταγωνιστές ένα κορίτσι που μεγαλώνει παρέα με ένα λιοντάρι!

Ο σκηνοθέτης Gilles de Maistre γύρισε την ταινία σε διάστημα τριών χρόνων για να αναπαραστήσει χωρίς ειδικά εφέ, αλλά με αληθοφάνεια και ακρίβεια τον δεσμό που αναπτύσσεται ανάμεσα στο παιδί και το λιοντάρι, που γνωρίζονται μικρά και μεγαλώνουν μαζί. Για τις ανάγκες της φιλόδοξης αυτής παραγωγής, ο σκηνοθέτης συνεργάστηκε με τον διάσημο Γητευτή Λιονταριών, Kevin Richardson, o οποίος καθοδήγησε τους ηθοποιούς -ανθρώπους και λιοντάρια- σε κάθε βήμα της διαδικασίας για τρία ολόκληρα χρόνια.

Στη γεμάτη μηνύματα και συγκίνηση ταινία πρωταγωνιστεί η εξαιρετική νεαρή Daniah De Villiers, η υποψήφια για Όσκαρ Mélanie Laurent (Άδωξοι Μπάσταρδη) και ο Langley Kirkwood (Μαύρα Πανιά).

Σύνοψη

H ζωή της δεκάχρονης Mia ανατράπηκε όταν η οικογένεια της αποφάσισε να αφήσει το Λονδίνο για να αναλάβει μία φάρμα με λιοντάρια στην Αφρική. Όταν γεννιέται ένα πανέμορφο λευκό λιονταράκι με το όνομα Charlie, η Mia βρίσκει ξανά τη χαρά και αναπτύσσει έναν ιδιαίτερο δεσμό μαζί του. Όταν ο Charlie γίνεται τριών, η ζωή της Mia ανατρέπεται ξανά όταν ανακαλύπτει ένα σκοτεινό οικογενειακό μυστικό. Η Mia απελπίζεται και μόνο στην ιδέα ότι ο Charlie μπορεί να κινδυνεύει και αποφασίζει να φύγει μαζί του. Οι δύο φίλοι ξεκινάνε ένα απίστευτο ταξίδι στη σαβάνα της Νότιας Αφρικής αναζητώντας ένα μέρος όπου ο Charlie θα ζήσει ελεύθερος.

Διάρκεια: 97’

Συνέντευξη με τον σκηνοθέτη Gilles de Maistre

Πώς προέκυψε η ιδέα για την ιστορία;

Πηγαίνει πίσω χρόνια. Είχα κάνει ένα ντοκιμαντέρ για παιδιά σε όλον τον κόσμο που έχουν αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς με άγρια ζώα. Η έρευνα μου με οδήγησε στη Νότιο Αφρική, όπου έκανα γύρισμα με ένα παιδί, του οποίου οι γονείς είχαν μία φάρμα με λιοντάρια. Υποτίθεται ότι τα μεγάλωναν για να τα προστατέψουν. O σκοπός τους ήταν να τα πουλήσουν σε ζωολογικούς κήπους ή πάρκα άγριας ζωής. Υπήρχε ένα 10χρονο αγόρι εκεί που λάτρευε τα λιοντάρια. Μόλις τελειώσαμε το γύρισμα και έφυγα, έμαθα ότι τα είχαν για κυνήγι.

Αυτή η ταινία έχει να κάνει με την 11χρονη Mia, που αποκτά έναν ισχυρό δεσμό με ένα λευκό λιονταράκι. Οι γονείς παρατηρούν αυτή τη στενή φιλία και αρχίζουν να ανησυχούν για το τι θα συμβεί όταν μεγαλώσει το λιονταράκι. Οπότε αποφασίζουν να το πουλήσουν σε κυνηγούς. Όταν η Mia ανακαλύπτει την αλήθεια, αποφασίζει να σώσει το λιοντάρι και να το βοηθήσει να ξεφύγει σε ένα καταφύγιο όπου μπορεί να ζήσει με ηρεμία. Αλλά το ταξίδι είναι δύσκολο…

Είναι μια οικογενειακή ταινία, παρά ένα ντοκιμαντέρ. Βασίζεται σε έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο δουλειάς. Είδαμε πάνω από 300 παιδιά στη Νότιο Αφρική για να βρούμε το σωστό. Και πετύχαμε ένα μικρό κορίτσι, την Daniah. Την πρώτη φορά που είδε ένα λιονταράκι, δεν χρησιμοποίησε τα χέρια της, όπως τα περισσότερα παιδιά, αλλά το κεφάλι της. Πειστήκαμε ότι έπρεπε να είναι το παιδί που θα παίξει τον ρόλο. Σήμερα, η Daniah έχει μεγαλώσει και είναι πια 14. Το λιονταράκι μεγάλωσε και είναι πια ένας γίγαντας 250 κιλών, αλλά οι δυο τους παραμένουν φίλοι. Νομίζω ότι είναι η πρώτη φορά που έχει γίνει μια τέτοια απόπειρα: το να ειπωθεί μία ιστορία αγάπης ανάμεσα σε ένα άγριο ζώο και ένα μικρό κορίτσι χωρίς ειδικά εφέ.

Πώς γνωρίσατε τον Kevin Richardson;

Μόλις είχα την ιδέα για την ταινία, η επόμενη ερώτηση ήταν πώς μπορώ να το κάνω να συμβεί; Είχα ήδη δουλέψει σε ένα ντοκιμαντέρ για τον Kevin Richardson, που είναι γνωστός ως ο «Γητευτής των Λιονταριών». O άνθρωπος είναι απίθανος, ένας διεθνής σταρ που έχει δουλέψει με πάνω από 100 λιοντάρια τα τελευταία 20 χρόνια, καταρρίπτοντας τα όρια ανάμεσα στην ανθρωπότητα και το ζωικό βασίλειο για να δημιουργήσει μία αυθεντική σχέση ανάμεσα στα δύο. Του μίλησα για την ταινία και μου είπε ότι θα είναι περίπλοκο, εκτός αν προετοιμαστούμε τρία χρόνια, έχοντας στη διάθεση μας ένα νεαρό λιονταράκι. Μου εξήγησε ότι πρέπει να χτίσουμε έναν δεσμό ανάμεσα στους δύο και να κάνουμε γύρισμα με το ίδιο λιοντάρι.

Λένε ότι η σκηνοθεσία παιδιών και ζώων είναι δύσκολη. Εσείς κάνατε και τα δύο συγχρόνως…

Λένε ότι δύο αρνητικά κάνουν ένα θετικό! Πέρα από τα αστεία, αυτή η δήλωση είναι λίγο ανακριβής. Αναφορικά με τα παιδιά, συνάντησα μερικά εκπληκτικά παιδιά στο γύρισμα. Ήταν ευγενικά, γλυκά, έξυπνα, εργατικά, γενναία… ήμουν τυχερός.

Σε ό,τι αφορά τα ζώα, αναπτύξαμε μία μέθοδο που είναι τελείως διαφορετική από αυτό που κάνουμε συνήθως, προσεγγίζοντας το λιοντάρι σαν έναν πραγματικό ηθοποιό αντί για ένα ζώο που έπρεπε να εξημερώσουμε. Χτίσαμε μία σχέση με το λιοντάρι (Thor) από τη στιγμή που γεννήθηκε. Φυσικά, η ομάδα κράτησε μία απόσταση και μέχρι το τέλος της διαδικασίας έπρεπε να είναι σε κλουβί, αλλά την ίδια στιγμή, το λιοντάρι συνήθισε τις κάμερες και τα μικρόφωνα. Οι νεότεροι ηθοποιοί συνεργάστηκαν με τα λιοντάρια σε καθημερινή βάση.

Δημιουργήσαμε μία στενή σχέση, καλλιεργώντας την αγάπη, χωρίς να βασιζόμαστε στην εκπαίδευση. Κι αυτό έδωσε σιγουριά στο λιοντάρι μας για να νιώσει άνετα στο γύρισμα με τους ηθοποιούς μας.

Είναι η πρώτη φορά που γίνεται τέτοια απόπειρα;

Ναι. Το λιοντάρι περνούσε ώρα με την ηθοποιό μας κάθε μέρα, κάνοντας βόλτες ακόμα κι όταν δεν κάναμε γύρισμα. Ήταν καταπληκτική προσωπικότητα! Ο Kevin Richardson δεν έχει ξαναδεί τόσο ταλαντούχο λιοντάρι. Όταν έπρεπε να ξανακάνει κάποια λήψη, μπορούσε να κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα, σαν πραγματικός ηθοποιός.

Οπότε τα λιοντάρια μπορούν να παίξουν έναν ρόλο;

Ας πούμε ότι καταλάβαινε. Και ότι υπήρχαν μέρες που δεν κάναμε γύρισμα, γιατί δεν είχε διάθεση, οπότε τον αφήναμε μόνο του. Προσπαθούσαμε την επόμενη μέρα. Αυτό σήμαινε ότι υπήρχαν σκηνές που γυρίζαμε τρεις ή τέσσερις μέρες, γιατί ήταν πολύπλοκες, ενώ άλλες παίρνανε ένα τέταρτο της ώρας.

Ακούγεται σαν να ρισκάρατε συνεχώς!

Ήταν ρίσκο, αλλά ελεγχόμενο, γιατί είχαμε προβλέψει κάθε πιθανότητα και ήμασταν πολύ καλά προετοιμασμένοι. Είχαμε δύο παιδιά σε περίπτωση που ένα από τα δύο τρόμαζε. Ο Ryan,  το αγόρι που παίζει τον αδελφό της Daniah, ήταν ο αντικαταστάτης της, οπότε πέρασε ακριβώς την ίδια διαδικασία δημιουργίας μιας σχέσης με το λιοντάρι. Αν η Daniah τρόμαζε ξαφνικά τον τρίτο χρόνο, θα μπορούσαμε να ξαναδουλέψουμε το σενάριο και ο Ryan θα αναλάμβανε, θα έπρεπε να σώσει το λιοντάρι στο τέλος της ιστορίας.

Τα λιοντάρια σας μεγάλωσαν κάτω από το φως των προβολέων. Σε ποιο σημείο έγιναν επικίνδυνα;

Κάναμε γύρισμα όπως θα κάναμε με οποιονδήποτε ηθοποιό μέχρι να γίνουν ενάμισι και μετά τα πήγαμε σε κλουβιά. Κι αυτό ήταν εντάξει! Τα λιοντάρια αρχίζουν να είναι πιο δύσκολα όταν φτάσουν τα δύο. Όπως και οι άνθρωποι, αρχίζουν να συμπεριφέρονται σαν έφηβοι!

Ήταν ενδιαφέρον να βλέπω πώς τα δύο παιδιά χρησιμοποίησαν δύο εντελώς διαφορετικές μεθόδους για να χτίσουν τη σχέση τους με τον Thor. Η Daniah προσπάθησε να μιμηθεί τον Kevin με μία πολύ σωματική προσέγγιση. Έκανε τούμπες με το λιοντάρι! Ο Ryan είχε μία πιο προσεχτική, σχεδόν απόμακρη προσέγγιση. Έχει μία πολύ ευγενική ψυχή, τόσο ήρεμη που ο Kevin κι εγώ σχεδόν αναρωτιόμασταν αν είχε τρομάξει. Στο τέλος, η ομάδα που βοηθούσε τον Kevin με τα λιοντάρια από την αρχή, υποχώρησε από φόβο. Κι έτσι όταν έκανε γύρισμα η Daniah, o Kevin ζητούσε από τον Ryan να έρθει και να τον βοηθήσει να χειριστεί το λιοντάρι, ενώ εκείνος επικεντρωνόταν στο γύρισμα. Στο τέλος ήταν μόνο τρεις άνθρωποι, ανάμεσα τους τα δύο παιδιά, που μπορούσαν να πλησιάσουν το λιοντάρι.

Τι εννοείται να «χειριστεί το λιοντάρι»;

Λοιπόν, η Daniah χειριζόταν το λιοντάρι στην κανονική ζωή, αλλά όταν έκανε γύρισμα, δεν μπορούσε να το κάνει αυτό. Έπρεπε να γίνει ο χαρακτήρας της, οπότε δεν μπορούσε να φροντίσει το λιοντάρι, όπως έκανε κανονικά, γιατί ήταν υποχρεωμένη να αλληλεπιδρά με το λιοντάρι παίζοντας έναν ρόλο, με τρόπους στους οποίους δεν είναι συνηθισμένη. Στην καθημερινή της ζωή, συνήθιζε να παίζει με το λιοντάρι και να το ηρεμεί. Στο γύρισμα, έπρεπε να κάνει την πληγωμένη, έπρεπε να φωνάζει ή να κλαίει μπροστά του. Ήταν τρομαχτικό, αλλά το έκανε. Και εκεί ήταν η μεγάλη πρόκληση: Το να βρει αρκετή πίστη ή σιγουριά να αφήσει τον έλεγχο και να υποδυθεί δίπλα σε ένα τεράστιο λιοντάρι!

Οπότε έπρεπε να παραχωρήσει τον έλεγχο στον Kevin…

Ναι. Στα πρώτα δύο στάδια της ταινίας, έκανα γύρισμα και πήγαινα κοντά στο λιοντάρι, για να αναπαραστήσουμε το αίσθημα της σχέσης. Ήθελα να συνεχίσω έτσι, αλλά επειδή δεν μπορούσα να κάνω γύρισμα ο ίδιος πια, έδωσα την κάμερα στον Kevin. Αλλά συνέχισα να δίνω εντολές στο ακουστικό του.

Συνέντευξη με τον Kevin Richardson,  διάσημο ειδικό στη συμπεριφορά των λιονταριών

Πώς φτάσατε να συμμετέχετε στην ταινία;

Συνάντησα τον Gilles de Maistre πρώτη φορά το 2012. Εκείνη την εποχή, ήμουν στη διαδικασία να μεταφέρω το καταφύγιο μου και ήθελε να με κινηματογραφήσει την ώρα της δουλειάς. Καθώς αυτό δεν ήταν δυνατόν, με ρώτησε αν έχω κάποια άλλη ιδέα. Αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε μία ιστορία, ένα οικογενειακό δράμα.

Οπότε αρχίσαμε να σκεφτόμαστε πώς θα χτίζαμε την ταινία και αποφασίσαμε ότι θα ήταν σπουδαίο να βάλουμε την ιδέα της προδοσίας στην ταινία.

Όμως, το να κινηματογραφήσουμε ένα λιοντάρι και ένα παιδί ήταν αδύνατο. Εκτός αν αρχίζαμε να κάνουμε γύρισμα δουλεύοντας με ένα λιονταράκι.

Αυτές οι ταινίες είναι δύσκολες. Η φιλία ανάμεσα σε ένα λιοντάρι και ένα παιδί έπρεπε να φαίνεται αληθινή. Οπότε ήταν κρίσιμο το κοριτσάκι της ταινίας να συνδεθεί με το λιοντάρι από νεαρή ηλικία. Σκέφτηκα να βάλουμε τον γιο μου στην ταινία, αλλά ήταν πολύ μικρός. Οπότε έπρεπε να βρούμε κάποιον αρκετά τρελό ώστε να μας εμπιστευθεί το παιδί του για τρία χρόνια, κάποιον που να είναι ανοιχτός στην ιδέα να έχει το παιδί του να μεγαλώνει ανάμεσα σε λιοντάρια. Αυτό ήταν μία πραγματική πρόκληση: δεν έπρεπε να βρούμε τα σωστά παιδιά, δεν ήταν εκεί το θέμα. Έπρεπε να βρούμε τους σωστούς γονείς.

Πώς εκπαιδεύσατε την Daniah και τον Ryan;

Ήταν πολύ έντονο! Τρία χρόνια δουλειάς. Ήταν πρόκληση για μένα. Ξέρω πώς να συμπεριφερθώ σε ένα λιοντάρι, αλλά αυτή τη φορά έπρεπε να περάσω τη γνώση στα παιδιά, ενώ είχα στο μυαλό μου ότι ήταν απλώς παιδιά, ότι δεν είχαν τις εμπειρίες ενός ενήλικα. Έπρεπε να βρω τη σωστή ισορροπία. Μέσα στα χρόνια, τα παιδιά έγιναν οι μικρές εκδοχές μου σε ό,τι αφορά τη δουλειά, το καθένα με την προσωπικότητα του. Τα λιοντάρια το νιώθουν αυτό. Δεν είναι χαζά. Τα λιοντάρια νιώθουν τις προθέσεις σου και δεν υπάρχει τρόπος να τα κοροϊδέψεις.

Πώς συνεργαστήκατε με τα ζώα;

Από την αρχή, είχα προειδοποιήσει τον Gilles ότι η νούμερο ένα προτεραιότητα μου θα ήταν πάντα τα ζώα. Οπότε το πρόγραμμα των γυρισμάτων βγήκε με βάση αυτό. Συμπεριφερόμασταν στα ζώα σαν να ήταν ηθοποιοί, μπορεί και καλύτερα! Είχα εμπειρία από άλλα γυρίσματα, όπου τα πράγματα ήταν πιεστικά. Γενικά, εμείς χρειαζόμασταν μία μέρα για μια σκηνή, αλλά όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά, κάναμε δύο ή τρεις μέρες.

Είχα εξηγήσει στον Gilles ότι η αυθεντικότητα ήταν ο στόχος, το σχέδιο θα έπαιρνε πολύ χρόνο για να ολοκληρωθεί. Αν θέλαμε να τελειώναμε σε 12 εβδομάδες, θα χρειαζόμασταν πολλά ειδικά εφέ. Δεν θα αιχμαλωτίζαμε την οικειότητα ανάμεσα στο κορίτσι και λιοντάρι της. Στην ταινία, αυτό που βλέπετε στην οθόνη είναι αυτό που υπήρχε πραγματικά: ένα λιοντάρι και ένα μικρό κορίτσι που κάνουν έναν απίθανο δεσμό.

Σε αυτά τα τρία χρόνια, νιώσατε φόβο ή αμφιβολία;

Μου αρέσει η περιπέτεια. Αυτή η ταινία το δείχνει αυτό και μερικοί αναρωτήθηκαν αν το παρατράβηξα. Μοιράστηκαν τις σκέψεις τους με τον Gilles και τις οικογένειες: «Πώς βάλατε τα παιδιά σε αυτή τη θέση;». Δεν κατάλαβαν τι κάναμε και γιατί. Ο μόνος τρόπος που θα μπορούσαν να καταλάβουν θα ήταν να έρθουν στην Αφρική, να το δουν με τα μάτια τους και να συμμετέχουν στη διαδικασία. Υπήρχε πολύ συναίσθημα, πολλοί δεσμοί και διαφορετικές προσωπικότητες, ήταν σαν μία μεγάλη οικογένεια…

Ποια ήταν η μεγαλύτερη έκπληξη;

Προέκυψαν πολλές εκπλήξεις και ο Thor, το λιοντάρι ήταν μία από αυτές. Συχνά αστειευόμαστε με τον Gilles ότι ο Thor είναι η ενσάρκωση του θεού της σκανδιναβικής μυθολογίας. Του ταιριάζει το όνομα, είναι σίγουρο αυτό. Αλλά τα παιδιά, η Daniah και ο Ryan, με εντυπωσίασαν. Ό,τι και να συνέβαινε, ήταν δυνατά. Άκουγαν. Κατάλαβαν και έκαναν ό,τι τους έλεγα. Επέμεναν. Τα θαυμάζω απεριόριστα. Ξέρω πολλούς που θα το είχαν βάλει κάτω με την παραμικρή δυσκολία. Αλλά αυτά ήθελαν να συνεχίσουν.

Συνέντευξη με την Daniah De Villiers που υποδύεται τη Mia

Τι κάνει αυτή την ταινία ξεχωριστή;

Είναι μια ιστορία αγάπης που δεν έχει ειπωθεί ποτέ ξανά. Και κανείς δεν έχει δουλέψει με τα λιοντάρια με τον τρόπο που το κάναμε εμείς.

O Kevin Richardson, o ειδικός στη συμπεριφορά των λιονταριών, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ταινία.

Ναι. Έχει το δικό του καταφύγιο άγριας ζωής. Είναι απίθανος. Έχει μία ιδιαίτερη σχέση με αυτά τα λιοντάρια.

Γιατί σας επέλεξαν για τον ρόλο;

Πήγαμε όλα τα παιδιά να δούμε τα λιοντάρια και τα μικρά τους και ο Kevin μας παρατηρούσε. Ήταν η πρώτη φορά που άγγιξα λιοντάρι και ο Kevin πρέπει να είδε ότι συνέβη κάτι ξεχωριστό.

Ήταν το γύρισμα με το λιοντάρι δύσκολο;

Όταν ήταν μωρό, υπήρχαν πολλοί άνθρωποι γύρω του και έχανε τη συγκέντρωση του. Όταν μεγάλωσε, μπήκε σε κλουβί, οπότε ήταν πιο εύκολο. O Thor είναι πραγματικά έξυπνος, γιατί ξεκίνησε το γύρισμα μικρός και έτσι προετοιμάστηκε καλά.

Πώς ήταν η συνεργασία με τη lanie Laurent και τον Langley Kirkwood;

O Langley παίζει τον πατέρα μου και μου έμαθε να φέρομαι λογικά. Και η Mélanie είναι απίθανη, είναι φανταστική ηθοποιός και πολύ καλός άνθρωπος. Απλώς την παρακολουθούσα και έμαθα πολλά για το πώς μπαίνει στο πετσί του ρόλου. Και οι δύο με έμαθαν πολλά.

Τι είδους σκηνοθέτης είναι ο Gilles de Maistre;

Έχει μεγάλη καρδιά και μου αρέσει ο τρόπος που κινηματογραφεί: πολύ φυσικά, σαν να είναι αληθινές οι καταστάσεις.

Ποιο είναι το μήνυμα της ταινίας;

Ο Thor μου έμαθε πόσο μεγαλειώδη είναι τα λιοντάρια και ότι κρύβουν πολλά παραπάνω από τη φήμη τους.

Συνέντευξη με τη lanie Laurent, που υποδύεται τη μητέρα της Mia

Πώς ήταν να κάνετε γύρισμα που κρατάει τρία χρόνια;

Καταπληκτικά! Καταρχήν, τα γυρίσματα ήταν σύντομα. Η ομάδα ήταν μικρή και δεμένη και έγινε η δεύτερη οικογένεια μου. Είχαμε αυτές τις μαγικές συναντήσεις να περιμένουμε κάθε τόσο. Ο Gilles μου έστελνε videos και πάλι ήμουν έκπληκτη. Έφτανα και τα παιδιά είχαν μεγαλώσει, τα λιοντάρια είχαν ωριμάσει.

Πώς εξελίσσεται η Mia;

Αυτό που ήταν ενδιαφέρον είναι ότι τη γνωρίζουμε στα 11, όταν είναι ακόμα παιδί, αλλά έχει ήδη επαναστατική τάση. Αποκτά αυτή τη φιλία με το λιονταράκι, μία σχέση που αλλάζει την ίδια της την ύπαρξη. Γίνεται η ίδια μία μητέρα, με έναν τρόπο και θέλει να προστατέψει το ζώο, ανεξάρτητα από τον κίνδυνο. Είναι πολύ συγκινητικό.

Είναι αλήθεια ότι ο Kevin Richardson μιλάει στα λιοντάρια;

Είναι κάτι παραπάνω από αυτό. Ο Kevin είναι μισός λιοντάρι, μισός άνθρωπος. Κολυμπάει στο ποτάμι με τις ύαινες. Όταν μας έλεγε ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι, το κάναμε χωρίς σκέψη. Κι όλη η ταινία βασίζεται σε αυτό. Οι ηθοποιοί είχαμε πραγματική εμπλοκή, δεν είχαμε αντικαταστάτες. Θυμάμαι μια σκηνή. Το λιοντάρι ήταν ήδη ενήλικο και είχε τη χαίτη του και ανέβηκε στο τραπέζι της κουζίνας καθώς τρώγαμε! Κάνεις τη σκηνή, παρόλο το τρέμουλο!

Το γύρισμα ήταν μια ευχάριστη εμπειρία;

Ναι, γιατί ήμασταν μία μικρή ομάδα. Μερικές φορές, δεν ξέραμε ότι γινόταν γύρισμα. Αυτοσχεδιάζαμε αρκετά, κάναμε γρήγορο γύρισμα, αιχμαλωτίζαμε τις στιγμές επί τόπου, γιατί πολλά είχαν να κάνουν με τα ίδια τα ζώα και τα καταπληκτικά πράγματα που γινόντουσαν καθημερινά. Δεν νομίζω ότι θα είχαμε το ίδιο αποτέλεσμα αν κάναμε την ταινία με τον παραδοσιακό τρόπο. Είχαμε έναν σκηνοθέτη που έκανε γύρισμα καθώς χορεύαμε κα ήταν ένας χορός που κράτησε τρία ολόκληρα χρόνια. Ένα μπαλέτο με τα λιοντάρια.

Πώς συνεργαστήκατε με τον Gilles de Maistre;

Έπρεπε να δίνει κατευθύνσεις σε λιοντάρια, παιδιά και μεγάλους, αλλά ποτέ δεν έδειξε ενοχλημένος. Ήξερε ακριβώς τι ήθελε να αιχμαλωτίσει και κατάφερε να βγάλει μερικές απίστευτες στιγμές. Η όλη διαδικασία ήταν ένα όνειρο. Όταν γεράσω θα λέω ότι έκανα γύρισμα στη Νότιο Αφρική για τρία χρόνια και είδα αυτά τα λιοντάρια να μεγαλώνουν.

Ποια ήταν η αγαπημένη σας ανάμνηση από την ταινία;

Ήμασταν σε ένα αυτοκίνητο σε μία μικρή γέφυρα. Είχαμε καμηλοπαρδάλεις σε μία πλευρά και ιπποπόταμους στην άλλη και ξαφνικά ένας θάμνος άρχισε να κουνιέται. Ένας ελέφαντας ξεπρόβαλε από το πουθενά, ακολούθησαν άλλοι 15, περνούσαν ακριβώς μπροστά στα μάτια μας. Δεν μπορούσα να κρατήσω τα δάκρυα μου. Νιώθεις τόσο μικρός μπροστά σε τόση ομορφιά. Είναι σημαντικό να κάνεις ένα βήμα πίσω και να νιώσεις τα συναισθήματα σου, γιατί σε τροφοδοτούν στον ρόλο σου.

Συντελεστές

Σενάριο: Prune de Maistre, William Davies
Σκηνοθεσία: Gilles de Maistre
Παίζουν: Daniah De Villiers, Mélanie Laurent, Langley Kirkwood, Ryan Mac Lennan
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Brendan Barnes
Μοντάζ: Julien Rey
Μουσική: Armand Amar

31 Οκτωβρίου στους κινηματογράφους από τη Feelgood
Μεταγλωττισμένη και με υπότιτλους