Ο Σπύρος Μπιμπίλας αποκλειστικά στο Gpop.gr

Ο Σπύρος Μπιμπίλας αποκλειστικά στο Gpop.gr

Συνέντευξη: Μάριος Κωνσταντόπουλος 

Με αφορμή την εκδήλωση που πραγματοποιηθηκε την Δευτέρα (24/4) στο σπίτι του ηθοποιού αποκλειστικά στο Gpop.gr μίλησε ο πολυτάλαντος Σπύρος Μπιμπίλας. Ο ίδιος μας αναφέρθηκε σε ολα αλλά και στον Στάθη ψάλτη.

Αρχικά θέλω να μου πείτε δυο λόγια για την εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο σπίτι του ηθοποιού

Η σημερινή εκδήλωση αποδεικνύει ότι όταν οι ηθοποιοί είμαστε όλοι μαζί  πετυχαίνουμε πολλά πράγματα. Με τον αγώνα που κάνει το σπίτι του ηθοποιού και το ταμείο αλληλοβοηθείας του σωματίου Ελλήνων ηθοποιών (ΤΑΣΕΙ) έχουμε ευαισθητοποιήσει όλο τον κλάδο των ηθοποιών, ώστε αυτοί που περνάνε λίγο καλύτερα αυτές τις κρίσιμες μέρες της άθλιας κρίσης που ας έχουν βάλει με το ζόρι να της ζήσουμε, να βοηθάμε αυτούς που δεν έχουν τίποτα, αυτούς που έχουν χτυπηθεί ανελέητα και αυτούς που δεν έχουν ούτε καν φαγητό. Γιατί υπάρχουν πολύ άνθρωποι που δεν έχουν ούτε τα χρήματα για το καθημερινό τους φαγητό. Υπάρχουν ηθοποιοί χωρίς ρεύμα, ηθοποιοί που χρωστάνε πάρα πολλά λεφτά στις τράπεζες και στις εφορίες και δυστυχώς κάτι πρέπει να κάνουμε γι αυτούς, εμείς που είμαστε ποιο τυχερή υποτίθεται.

Αναφέρατε πριν λίγο και το ΤΑΣΕΙ που πραγματοποίησε κάποιες παραστάσεις όπως στο θέατρο Λαμπέτη και στο Θέατρο Βέμπο

Φέτος έχουμε κάνει επτά εκδηλώσεις σε θέατρα και μαγαζιά. Αυτό ξεκίνησε από το μαγαζί του Αλέξη Γεωργούλη, ο οποίος άνοιξε ένα μαζί και πήγαμε πολύ γνωστοί ηθοποιοί και κάναμε τους σερβιτόρους και τα έσοδα εκείνης της ημέρας πήγαν στο ΤΑΣΕΙ. Κάνουμε συνεχής εκδηλώσεις, τώρα ετοιμάζουμε άλλη μια στις 8 Μαΐου στο Μικρό Παλλάς, άλλη μια πολύ μεγάλη στο Βεακει θέατρο που μας το παραχωρεί ο δήμος Πειραιά και θα κάνουμε και σε συνεργασία με το σπίτι του ηθοποιού και το ΤΑΣΕΙ ξανά γιατί έχουμε κάνει κι άλλες εκδηλώσεις από κοινού, έτσι κι αλλιώς έχουμε τον ίδιο σκοπό, να απαλύνουμε τον πόνο των ανθρώπων.

Εσείς έχετε κάποια σχέση με το ΤΑΣΕΙ;

Εγώ είμαι πρόεδρος του ταμείου αλληλοβοηθείας του σωματίου Ελλήνων ηθοποιών γύρω στα 12 χρόνια. Πριν από εμένα όμως ήταν η Άννα Φόνσου για 4 χρόνια και γι αυτό είμαστε και συγκοινωνούν τα δοχεία.

Είστε ένας άνθρωπος που λέτε την ηλικία σας και δεν έχετε κόμπλεξ με αυτό είστε ελεύθερος άνθρωπος

Εγώ αισθάνομαι ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει να λένε την ηλικία τους ιδιαίτερα όταν έχουν φροντίσει να είναι νέοι ακόμα και στα 61,5 που είμαι εγώ. Αισθάνομαι ότι είμαι ένας νέος άνθρωπος που μόλις βγαίνει από την δραματική σχολή με όνειρα γιατί τα όνειρα μου δεν θα πεθάνουν ποτέ ούτε θα μου τα ρημάξουν αυτοί που κατέχουν την χωρά μας και όλοι μαζί αν αγωνιστούμε μπορούμε να καταφέρουμε να σωθεί η χώρα και ιδιαίτερα εσείς η νεολαία. Γιατί εγώ μπορεί να αισθάνομαι νέος αλλά δεν είμαι νέος. Η νεολαία είναι αυτή που πρέπει να φτιάξει την Ελλάδα και να επαναστατήσει απέναντι σε αυτό που ζούμε.

Για τους νέους ανθρώπους που μπαίνουν στο χώρο της υποκριτικής εσείς τι συμβουλή θα τους δίνατε αυτή την περίοδο;

Για να μπεις σε αυτό το χώρο πρέπει να τον αγαπάς πάρα πολύ και να είσαι έτοιμος για πάρα πολύ δύσκολες καταστάσεις αλλά θα είσαι ευτυχισμένος μόνο αν το αγαπάς. Ακόμα και αν πεινάσεις, ακόμα και αν χτυπάς χιλιάδες πόρτες πράγμα που το έχω κάνει κι εγώ, γιατί εγώ ξεκίνησα χωρίς να έχω απολύτως κανέναν γνωστό του θεάτρου και κατάφερα να είμαι ο ποιο γνωστός όλων και ποιο αγαπητός. Αυτό σημαίνει ότι αν έχεις επίμονη, υπομονή και κουράγιο δεν πρόκειται να μην πετύχεις ποτέ. Θα πετύχεις σίγουρα.

Σε όλα αυτά τα χρόνια της πορείας σας είχατε κάποια ευτράπελα;

Και ποιος άνθρωπος δεν έχει, έχω και πολύ πικρές στιγμές. Τώρα ετοιμάζω ένα βιβλίο που σε αυτό θα αναφέρονται πολύ πικρές στιγμές αλλά και πολύ ευτυχισμένες. Νομίζω ότι η ζωή μου αν ήταν μόνο ευτυχισμένες στιγμές δεν θα ήταν τόσο ενδιαφέρουσα. Η ζωή μου είναι τόσο ενδιαφέρουσα επειδή είναι σαν το καρδιογράφημα (πάνω-κάτω-πάνω-κάτω), όχι μόνο στα επαγγελματικά αλλά και στα προσωπικά. Η ζωή του ανθρώπου είναι ωραία όταν έχει σκαμπανεβάσματα, όταν έχει ποικιλίες, το ταξίδι αλλιώς θα ήταν μονότονο. Η ζωή είναι ένα ταξίδι υπέροχο και προχωράμε με αυτό.

Όταν βλέπετε τον εαυτό σας στην τηλεόραση και στις επαναλήψεις πως νιώθετε;

Μερικές φορές γελάω κι εγώ με τον εαυτό μου όταν βλέπω κωμωδίες, μελαγχολώ, μερικές φορές νευριάζω κι ολας γιατί λέω τι βλακιες έπαιξα, γιατί έχουμε παίξει όλοι και βλακιες, αρκεί να έχουμε το γνωθεις αυτόν και να ξέρουμε ότι έχουμε παίξει και βλακιες, γιατί από αυτές τις βλακιες όμως βγάλαμε χρήματα και ζήσαμε όμορφα. Εγώ πιστεύω ότι οι ηθοποιοί πρέπει να τα κάνουν όλα. Δεν είμαι υπέρ του καλύτερα ψωμί και ελιές και να κάνω τέχνη μόνο στην Επίδαυρο. Εγώ έχω κάνει και τέχνη στην Επίδαυρο και βιντεοταινίες με τον Ευστρατιαδη και Drack show και πεβι πίστας και όλους τους κλασικούς έχω παίξει αλλά τα έχω υπηρετήσει όλα με πολύ αγάπη και έβαζα τον καλύτερο μου εαυτό ακόμα και στο χειρότερο πράγμα του ήμουν και έτσι το χειρότερο το έκανα λίγο καλύτερα. Πρόσεχα πάρα πολύ να βάλω καλό πράγμα ακόμα και σε αυτό που ήξερα ότι δεν είναι τόσο καλό.

Αναφέρατε πριν και την Επίδαυρο. Είδαμε ότι έργα τέτοιας ποιότητας έπαιξε και ο Σάκης Ρουβάς αλλά και κάποιες δηλώσεις της Ελένης Φουρειρας που θέλει να πάει στην Επίδαυρο. Εσείς τι λέτε γι αυτό;

Στην τέχνη τίποτα δεν απαγορεύετε. Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να δοκιμάζει τον εαυτό του και δεν πρέπει σε κανέναν να χαλάς τα όνειρα. Αν ο Ρουβάς έχει όνειρο να πάει στην Επίδαυρο που αυτός το έτυχε, εντάξει είχε και τις διασύνδεση του ο άνθρωπος, καλά έκανε, αλλά ήταν καλός όμως δεν ήταν κακός. Ο κάθε άνθρωπος λοιπόν έχει δικαίωμα να κάνει όνειρα και να μπορεί να τα πραγματοποιεί και οι υπόλοιποι να μην του τα σταματάμε. Δεν μπορείς να βάλεις στεγανά στην τέχνη. Δεν μπορεί κανείς να απαγορεύει σε κάποιον να γραφεί ποίηση, να ζωγραφίζει. Άρα δεν μπορεί κανείς σε κάποιον να απαγορεύει να παίζει, γιατί το να παίζει θέατρο είναι μια μορφή τέχνης, όπως είναι το γράψιμο, η ποίηση, ο στίχος. Δεν πάει κανείς σε σχολειό για αν μάθει να κάνει στίχο μπορεί να είναι και αυτοδίδακτος, άρα και αυτοί που παίζουν στο θέατρο μπορεί να είναι και αυτοδίδακτοι, μπορεί να το έχουν και μέσα τους και να μην πήγαν σε σχόλη. Δεν μπορούμε να τους απαγορεύσουμε να κάνουν ελευθέρα τέχνη, ενώ στην ιατρική δεν μπορείς να πεις το ίδιο. Στην τέχνη υπάρχει η πλήρης ελευθερία στην επιστήμη όμως πρέπει να την σπουδάσεις πάρα πολύ. Όταν όμως κάνεις τέχνη και την σπουδάσεις κι ολας μάλλον είσαι καλύτερος γιατί έχεις κι αλλά όπλα.

Αυτή την περίοδο τι κάνετε επαγγελματικά;

Τελείωσα τώρα στο Εθνικό θέατρο μια συνεργασία 3,5 ετών και θα σας φανεί αστείο αλλά γίνομαι συνταξιούχος που αυτό σημαίνει για εμένα μια καινούργια αρχή και όχι τέλος και ετοιμάζω και το βιβλίο μου και δεν θα δουλέψω το καλοκαίρι, του χρόνου όμως θα είμαι πάλι στο εθνικό από ότι φαίνετε γιατί θα επαναλάβουμε το ίδιο έργο.

Πρόσφατα χάσαμε και ένα μεγάλο κωμικό τον Στάθη Ψάλτη. Τι έχετε να πείτε γι αυτό;

Για εμένα ο Στάθης ήταν ένας σπουδαίος ηθοποιός, ποιο πολύ δραματικός γιατί κάτι τέτοιους κωμικούς εγώ παρατηρούσα και έχω γίνει ηθοποιός καλός. Για να παίξεις καλή κωμωδία πρέπει να την παίζεις δραματικά την κωμωδία. Ο Στάθης λοιπόν ήταν ένας σπουδαίος ηθοποιός ο όποιος όμως ψιλό σπατάλησε το ταλέντο του γιατί αδραχτικε από τις ευκολίες του και άφησε πάρα πολλές ευκαιρίες να πάνε χαμένες αλλά και όταν προσπάθησε να κάνει κάτι πολύ καλύτερο το κοινό επειδή έχει κανιβαλικές διαθέσεις τον γύριζε πίσω και δεν πήγαινε να τον παρακολουθήσει στα πολύ καλά που έκανε και τον ανάγκαζε να ξανά γυρίσει πίσω στις ευκολίες του. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν ήταν ένας πολύ σπουδαίος ηθοποιός και δάσκαλος της έντασης και του ρυθμού. Αυτός ο άνθρωπος είχε βρει κωδικούς σε απίστευτους ρυθμούς σκηνικούς γι αυτό ήταν και δάσκαλος υποκριτικής πάνω σε αυτό.

Το κοινό που είπατε πριν δεν υποστήριξε σε κάποια πράγματα τον Στάθη Ψάλτη. Πιστεύετε ότι για τους ηθοποιούς παίζει βασικό ρόλο; Δηλαδή κάποιοι ηθοποιοί δεν σταματάνε να μιλήσουν και να φωτογραφηθούν με τον κοινό

Αυτό είναι στη παραξενιά και το χαρακτήρα του κάθε ενός. Το σκηνικό αποτέλεσμα μετράει η παραξενιά του χαρακτήρα του καθενός μπορεί να κάνει έναν ηθοποιό αντιπαθή και να μην πηγαίνει ο κόσμος να τον δει και αυτό το έχουμε δει σε πολλές περιπτώσεις. Εγώ είμαι υπέρ του να μην είμαστε ποια και να παίζουμε φάπες με το κοινό γιατί αυτό φτάνει και το άλλο άκρο αλλά να είμαστε πολύ φιλικοί με το κοινό γιατί χωρίς αυτό εμείς είμαστε προϊόντα και θα πεινάσουμε, το κοινό μας ταΐζει χωρίς αυτό δεν θα τρόμε και αν δεν τρως δεν συνεχίζεις την τέχνη σου.

Ευχαριστούμε τον Σπύρο Μπιμπίλα για τον χρόνο που μας αφιέρωσε!

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailby feather