Ο Νίκος Σιακούφης σε μια αποκλειστική συνέντευξη στο Gpop.gr!

Ο Νίκος Σιακούφης σε μια αποκλειστική συνέντευξη στο Gpop.gr!

Συνέντευξη: Πόπη Γιαννικάκη

Με καταγωγή από την Άρτα, ο Νίκος Σιακούφης  είναι ένας ανερχόμενος καλλιτέχνης που απολαμβάνει το ταξίδι της μουσικής συνειδητά και με τον τρόπο που εκείνος γνωρίζει. Χρησιμοποιώντας τη λογική επιθυμεί να μεταδίδει στους ακροατές του θετικές σκέψεις και συναισθήματα για να ξεπεράσουν τα δύσκολα εμπόδια και να ζήσουν την πραγματική ζωή.

Σε ένα διάλειμμα από την καθημερινότητα αλλά και τις μουσικές του υποχρεώσεις ο Νίκος Σιακούφης μας άνοιξε την καρδιά του και μας μίλησε αποκλειστικά στο Gpop.gr για τη δουλειά του, την την μουσική του τόπου καταγωγής του, ενώ μεταξύ άλλων αναφέρθηκε και στην επαγγελματική του πορεία παρουσιάζοντας μας πολλές πτυχές της ζωής του.

Θέλω να μου πεις αρχικά μερικά πράγματα να σε γνωρίσουμε καλύτερα.

Ο Νίκος είναι ένας απλός καθημερινός άνθρωπος που απλά τυχαίνει να μην συμβαδίζει με την εποχή του. Περπατάει ακόμη στους δρόμους της Ελλάδας του ’90 και μέσα στο μυαλό του υπάρχει ακόμη εκείνη η παλιά αίγλη για τους ανθρώπους που γράφουν τραγούδια. Μπορεί πολλά χρόνια μετά η καθημερινότητα να προσπαθεί πραγματικά να τον φθείρει, αλλά μέσα του βαθιά η πίστη σ’ αυτά που αγαπάει και πρεσβεύει τον κάνουν να στέκεται ακόμη όρθιος σε όλη αυτή τη σημερινή ανακατοσούρα της μουσικής.

Πως αποφάσισες να ασχοληθείς με την μουσική;

Δεν ήταν απόφαση, ήταν απλά ένας δρόμος που μια δεδομένη στιγμή της ζωής μου περπάτησα για λίγο πάνω του και αποφάσισα να κάνω εκεί τους περιπάτους μου για να ξεφεύγω. Δεν το έκανα για χρήματα, άρα ήταν σίγουρα κάτι που με γέμιζε περισσότερο από καθετί άλλο στη ζωή μου. Τώρα βέβαια, περίπου 20 χρόνια μετά τον πρώτο περίπατο σ’ αυτό το δρόμο έχουν όλα αλλάξει, τα δέντρα τριγύρω, οι άνθρωποι, ακόμη και ο αέρας είναι διαφορετικός, αλλά σίγουρα οι αναμνήσεις πλανώνται ακόμη σαν ομίχλη στον πρωινό ουρανό και χάνονται με το χρόνο καθώς μεγαλώνω και αυτό είναι το μόνο που με στεναχωρεί.

Πριν ασχοληθείς επαγγελματικά με την μουσική τι είχες κάνει; Έχεις σπουδάσει κάτι;

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου επαγγελματία μουσικό, εγώ είμαι ένας καλλιτέχνης που κάνω όλες τις θυσίες γι’ αυτό που αγαπώ και πιστεύω. Ο επαγγελματισμός δεν χωράει εδώ λοιπόν. Έχω σπουδάσει στο ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης και επίσης είμαι απόφοιτος του Τμήματος Φυσικοθεραπείας του ΤΕΙ Λαμίας. Τα προς το ζην τα βγάζω με το 2ο πτυχίο μου. Η μουσική δυστυχώς δεν κατάφερε ακόμη να με ζήσει και καλύτερα να μην το κάνει ποτέ γιατί φοβάμαι πως θα χάσω αυτή τη λεπτή συναισθηματική αξία που με συνδέει με την τέχνη μου.

Ποια θεωρείς πως ήταν τα ερεθίσματα σου;

Κυρίως Έλληνες δημιουργοί του ’80 και του ’90, εκεί θα τοποθετήσω την αρχή των ερεθισμάτων όταν στο σχολείο ακούγαμε και ξανακούγαμε υπέροχες φωνές, απίστευτους στιχουργούς και μουσική που μιλούσε στις ευαίσθητες παιδικές καρδιές μας.

Οι γονείς σου στο κομμάτι της μουσικής είχαν κάποια αντίρρηση – σε βοήθησαν;

Δεν μπορώ να πω πως είχαν αντίρρηση, αντίθετα πάντα με ενθάρρυναν να κάνω αυτό που αγαπάω. Όσο για βοήθεια θα έλεγα πως ναι. Η μητέρα μου όταν πέρασα στη 2η σχολή, μου αγόρασε καινούρια κιθάρα και ένα πολύ καλό μικρόφωνο, οπότε νομίζω μου έδωσαν τη μεγαλύτερη βοήθεια. Βέβαια ακόμη ακούω τη μουρμούρα του πατέρα μου που μόλις είδε τα δώρα στο σπίτι παραμιλούσε χωρίς να θέλει να τον ακούσει κανείς »κατάλαβα . . . ωραίες σπουδές θα κάνουμε μ’ αυτά εδώ».

Πρόσφατα κυκλοφόρησες το τρίτο σου προσωπικού του άλμπουμ με τίτλο «Βήματα στο χιόνι». Πες μας γι αυτό.

Ένας μοντέρνος ροκ ήχος με τη συνοδεία κάποιων φυσικών οργάνων, παραδοσιακών, κλασικών και λαϊκών. Τα »Βήματα στο χιόνι» είναι η τρίτη μου προσωπική δουλειά μετά τα »Χάρτινα τρένα» το 2012 και το »Ταξίδι σε φόντο μπλε» το 2014. Περιλαμβάνει δέκα κομμάτια σε εναλλακτικό ροκ ύφος που προσπαθεί να κινηθεί κυρίως σε πρότυπα του δυτικού μουσικού κόσμου. Τα περισσότερα κομμάτια είναι γραμμένα εδώ και πολλά χρόνια και πιστεύω πως αν δεν τα ηχογραφούσα τη δεδομένη χρονική στιγμή θα έμεναν στο συρτάρι. Ήταν οι εμπειρίες και οι γεύσεις μιας πολύ σύντομης διαδρομής γύρω στο 2000 που άφησαν έντονα τα σημάδια τους πάνω μου. Όλα αυτά λοιπόν κατάφερα να τα συνδυάσω με δύο νέα τραγούδια, ένα είναι το ομότιτλο, που ένιωσα ότι μπορούν να πορευτούν παρέα στο δίσκο αυτό. Κάποια από αυτά λοιπόν ακούγονται με έντονο το αίσθημα του ενθουσιασμού και κάποια άλλα της νοσταλγίας, κάποια άλλα δε της ανησυχίας για κάποια πολύ ευαίσθητα κομμάτια της σύγχρονης ζωής. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στα Ιωάννινα και κυκλοφόρησε από την Noisyland Label πριν από λίγους μήνες με παραγωγό τον Πάνο Παπακώστα.

Τα τραγούδια που θα επιλέξεις να βγάλεις-κυκλοφορήσεις από εδώ κι πέρα ποια είναι τα κριτήρια που θα πρέπει να έχουν και πως κάνεις την επιλογή κάποιου τραγουδιού;

Δεν βάζω κριτήρια σ’ αυτόν τον τομέα. Τα τραγούδια μου είναι προσωπικά πιστεύω και εμπειρίες οπότε δεν θα ακολουθήσω κάποιο μπούσουλα επιτυχίας για να κάνω μια επιλογή. Ο επόμενος δίσκος μου ξέρω πως θα είναι διαφορετικός και ίσως πιο παράξενος από αυτόν αλλά και πάλι αυτό θα γίνει γιατί έτσι απλά βγήκε από μέσα μου όχι για να εντυπωσιάσει.

Από όσο ξέρουμε κατάγεσαι από την Αρτα. Σε έχει επηρεάσει αυτό και αν ναι πόσο, η μουσική του τόπου σου που εσύ τραγουδάς και αντιπροσωπεύεις.

Κατάγομαι και μένω στην Άρτα. Η μουσική του τόπου μου είναι κυρίως παραδοσιακή και ακόμη και σήμερα το είδος αυτό κυριαρχεί εδώ. Τα δικά μου ακούσματα ήταν όμως εντελώς διαφορετικά από όλα τα εδώ, ίσως να φταίει και το ότι έφυγα μικρός από την πόλη και γύρισα αρκετά μεγάλος με άλλες επιρροές και συνήθειες. Ίσως και πάλι απλά να μην ηχούσε στο αφτί μου όμορφα όλο αυτό το παραδοσιακό κατεστημένο που χάλαγε τον κόσμο κάθε καλοκαίρι και τραβούσε τις μάζες σαν μαγνήτης στα πανηγύρια. Γενικότερα έχω μια απέχθεια προς τις μάζες, δεν ακολουθώ αυτό που όλοι θεωρούν δεδομένο, μπορεί μέσα μου πάντα να υπήρχε μια επανάσταση, απλά ποτέ δεν έμαθα που θα με έφτανε.

Από εδώ και πέρα τι είδος μουσικής θα μας παρουσιάσεις;

Δεν μου αρέσει να κατατάσσομαι δε ένα είδος μουσικής. Μπορεί να έχω πιο πολλά ροκ ακούσματα αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είμαι ροκάς. Νομίζω πως αυτοί που θέλουν να με ακούσουν θα το κάνουν χωρίς να με χρωματίζουν απλά και μόνο γιατί πιστεύουν πως ότι αγαπώ το κάνω καλά.

Εσύ μπαίνεις στην διαδικασία να γράψεις τραγούδια ή στίχους;

Γράφω πάντα τους στίχους και τη μουσική μου, αλλιώς δεν είμαι εγώ, είναι κάποιος άλλος και η μοναξιά μου στη μουσική πραγματικά με εξτασιάζει.

Θα έμπαινες στην διαδικασία του να συμμετάσχεις σε ένα reality μουσικής;

Πριν από πολλά χρόνια το έκανα, και μάλιστα είχα πρόταση να μπω στο παιχνίδι σαν αναπληρωματικός παίχτης 4 βδομάδες μετά την έναρξη του παιχνιδιού, αλλά βλέποντας όλο αυτό που συνέβαινε εκεί μέσα τους σιχάθηκα όλους πραγματικά και αρνήθηκα δυο φορές μάλιστα. Δεν ταιριάζουν με μένα όλα αυτά τα δήθεν ρεαλιστικά και προοδευτικά, μάλλον είμαι από άλλη πάστα φτιαγμένος και ίσως όλη μου αυτή η σκληρή τακτική να με τραβάει πίσω, αλλά δυστυχώς στη ζωή μου δεν έμαθα να συμβιβάζομαι ποτέ και με τίποτα.

Εμφανίσεις αυτή την περίοδο;

Υπάρχουν κάποιες προτάσεις για καλοκαιρινά φεστιβάλ, σε λίγες μέρες θα ξέρω περισσότερα και θα ανακοινωθούν.

Παρακολουθείς Eurovision και έχεις δει την φετινή συμμετοχή της Ελλάδας και της Κύπρου, πως σου φαίνονται;

Δεν παρακολουθώ. Νομίζω πως μόνο διαγωνισμός τραγουδιού δεν είναι όλο αυτό. Είναι ένα τρελό πανηγύρι από ήχο, φως και σέξι εμφανίσεις για να γεμίζει το μάτι περισσότερο παρά το αφτί. Αν ήθελαν να κάνουν κάτι σωστό θα δημιουργούσαν εσωτερικούς διαγωνισμούς σε κάθε χώρα, να ψηφίζει ο κόσμος και να στέλνει ένα κομμάτι να εκπροσωπήσει τη χώρα. Η κατευθείαν ανάθεση με συγκεκριμένο κομμάτι και ερμηνευτή, μάλλον ερμηνεύτρια, είναι πιο δελεαστικό, μας οδηγεί αλλού κι εγώ το κατακρίνω. Με μία ορχήστρα, έναν φωτισμό, έναν ερμηνευτή, ίσως να είχαμε έναν πραγματικό διαγωνισμό. Γυρίστε πολλά χρόνια πίσω και θα καταλάβετε τη διαφορά.

Εσύ θα ήθελες να πάρεις μέρος στον μουσικό αυτό διαγωνισμό;

Νομίζω έδωσα την απάντησή μου έμμεσα στη προηγούμενη ερώτηση.

Εσύ ο ίδιος ποιους καλλιτέχνες θαυμάζεις και θα ήθελες να συνεργαστείς μαζί τους;

Στη χώρα μου πλέον πολύ λίγους, δεν θέλω να πω ονόματα τη δεδομένη στιγμή, δεν θα πρόσφερε κάτι στους φίλους που θα διαβάσουν τις λίγες αυτές γραμμές.

Θα ήθελες να κάνεις την δική σου οικογένεια;

Έχω τη δική μου οικογένεια και είμαι πολύ ευτυχισμένος που το έχω καταφέρει.

Εσύ ο ίδιος κάνεις και αρκετά live. Πώς νιώθεις την αγάπη του κόσμου όταν τους διασκεδάζεις με τα τραγούδια σου;

Καταρχήν δεν ξέρω αν τους διασκεδάζω, ίσως τους προβληματίζω περισσότερο και αυτό είναι άλλωστε και το όριο που θέλω να φτάσω. Η διασκεδαστική μουσική είναι για άλλους χώρους, εγώ προσπαθώ να μοιραστώ με το κοινό όλα αυτά που μέσα μου μου έδωσαν τη δύναμη να τα γράψω. Είναι ο λόγος για τον οποίο άρχισα να ακούω μουσική, προσπαθούσα να μπω στη θέση του δημιουργού και να ταξιδέψω μαζί του εκεί που αυτός πρώτος πήγε. Αυτή είναι η τέχνη του τραγουδιού, οτιδήποτε άλλο είναι απλά όπως είπατε κι εσείς διασκέδαση.

Ποιες είναι οι τρεις λέξεις με τις οποίες θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου;

Ρομαντικός, αιθεροβάμων (με την καλή έννοια), ελεύθερος.

Τι είναι αυτό που θες να κάνεις στο μέλλον και δεν το έχεις κάνει;

Θα το εκμυστηρευτώ κι ας φαίνεται ουτοπικό… Θα ήθελα να κάνω μία κινηματογραφική ταινία που να έχει σχέση με μια μουσική ιστορία.

Τι άλλο έχουμε να περιμένουμε από εσένα στο μέλλον;

Μακάρι να μπορέσω να βρω τη δύναμη να συνεχίσω σ’ αυτόν το δύσκολο δρόμο που ξεκίνησα να περπατάω και μακάρι κάποια στιγμή να βρω την Ιθάκη μου, πραγματικά το έχω μεγάλη ανάγκη…Σας ευχαριστώ πολύ!