«Η Ζωίτσα μας άφησε….»

«Η Ζωίτσα μας άφησε....»

Λαμπερή, εκρηκτική, ατίθαση, η  Ζωή Λάσκαρη ήταν μια αληθινή star που μεσουράνησε την δεκαετία του ‘60. Πάνω από όλα όμως ήταν ένας απλός και γοητευτικός άνθρωπος γεμάτος αγάπη για την οικογένεια της, τους δικούς της ανθρώπους και για τους χιλιάδες θαυμαστέ της  που την φώναζαν «Ζωίτσα».

Η Ζωή Λάσκαρη γεννήθηκε 12 Δεκεμβρίου 1944 στο Σοχό στη Θεσσαλονίκη στην ίδια γειτονιά με τον αδελφικό της φίλο, Κώστα Βουτσά

Με το όνομα Ζωή Κουρούκλη που ήταν το πραγματικό της ονοματεπώνυμο πήρε μέρος στα καλλιστεία του 1959 και σε ηλικία μόλις 15 ετών, στέφθηκε Σταρ Ελλάς συγκεντρώνοντας πάνω της τα φώτα της δημοσιότητας.

Tο βράδυ του Σαββάτου 20 Ιουνίου 1959, στην «φαντασμαγορική χοροεσπερίδα σ τα Aστέρια της Γλυφάδας, εξελέγη Σταρ Eλλάς 1959 η Ζωΐτσα Kουρούκλη, με το ψευδώνυμο Aμαρυλλίς (αριθμός 12), υπό τα επευφημία του πλήθους που είχε κατακλύσει το κέντρο». Στα στοιχεία που έδινε καθημερινά για τις επικρατέστερες της στέψη η αθηναϊκή εφημερίδα Aπογευματινή, αναφέρεται ότι «η Aμαρυλλίς γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, έχει ύψος 1,68 μ., βάρος 57 κιλά, περίμετρο θώρακος 0,88, μέσης 0,62 και λεκάνης 0,93». Στις 26 Iουλίου 1959 στο Λονγκ Mπιτς των Hνωμένων Πολιτειών, η Zωή Λάσκαρη διαιωνίστηκε αξιοπρεπώς για την ανάδειξη της «Mις Yφήλιος 1959».

Αν και star ποτέ δεν ζαλίστηκε από τα φώτα της δημοσιότητας. Αγαπημένο παιδί του Φίνου. Είχε πρωταγωνιστήσει σε δεκάδες ταινίες αφήνοντας εποχή με την με την ομορφιά και το ταλέντο της.

Πρώτη της ταινία «Ο κατήφορος»  της Φίνος Φιλμ σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη. Αν και πρωτόβγαλτη η ορμήνια της καθηλώνει και αμέσως γίνεται η μούσα του Φίνου. O τίτλος της Σταρ Ελλάς αλλά και η κοινή καταγωγή της με τον Γιάννη Δαλιανίδη ήταν η αφορμή ώστε να την επιλέξει για πρωταγωνίστρια της ταινίας του.

Η τεράστια επιτυχία της ταινίας έκανε την Λάσκαρη μία από τις μεγαλύτερες σταρ της εποχής και μόνιμη πρωταγωνίστρια του ελληνικού κινηματογράφου, υπογράφοντας αποκλειστικό συμβόλαιο με τη σημαντικότερη ελληνική εταιρία παραγωγής, τη Φίνος Φιλμ. Από τότε πρωταγωνίστησε σε πολύ μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες και στα περισσότερα είδη ταινιών της εποχής (κωμωδία, κοινωνικό δράμα, μιούζικαλ) κατά την χρυσή περίοδο του ελληνικού κινηματογράφου.

Το 1962 ξεκινούν τα musical στο Ελληνικό σινεμά και η όμορφη Ζωίτσα αποδικνει ότι έχει και κωμική φλέβα ηθοποιού .

Ο Φιλοποίμην Φίνος επέλεξε να μην κρατήσει το πραγματικό της επίθετο, προκειμένου να μη γίνεται σύγχυση με την πρώτη της εξαδέλφη Ζωή Κουρούκλη, η οποία ήταν γνωστή τραγουδίστρια. Το επίθετο Λάσκαρη επέλεξε ο Γιάννης Δαλιανίδης από την ονομασία ενός Ιταλού.

Η εικόνα που διαμορφώθηκε μέσα από τις ταινίες της ήταν αυτή μιας δυναμικής και μοιραίας γυναίκας, που αποτελούσε το αντικείμενο του πόθου πολλών αντρών. Πρωταγωνίστησε σε πολλά επιτυχημένα κινηματογραφικά φιλμ, όπως: Μερικοί το προτιμούν κρύο (1962), Νόμος 4000 (1962), Κορίτσια για φίλημα (1965), Στεφανία (1967), Οι θαλασσιές οι χάντρες (1967), Μια κυρία στα μπουζούκια (1968) και πολλές άλλες. Συνεργάστηκε με σημαντικά και δημοφιλή ονόματα του ελληνικού κινηματογράφου, όπως οι Ρένα Βλαχοπούλου, Ντίνος Ηλιόπουλος, Κώστας Βουτσάς, Μάρθα Καραγιάννη, Μαίρη Χρονοπούλου, Αλέκος Αλεξανδράκης, Φαίδων Γεωργίτσης, Νίκος Κούρκουλος  κ.λ.

Μετά την πτώση του εμπορικού ελληνικού κινηματογράφου, από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, αν και στράφηκε αποκλειστικά στο θέατρο, πρόλαβε να συμμετάσχει και σε ταινίες βίντεο. Η βιντεοταινία «H γυναίκα της πρώτης σελίδας», σε σκηνοθεσία του Nίκου Φώσκολου, κυκλοφόρησε το 1987 και το 1990 προβλήθηκε στο κανάλι Mega, ως σειρά 12 επεισοδίων. Συμμετείχε και στη βιντεοταινία του Mανούσου Mανουσάκη, Aντίστροφη πορεία(1987), στο ρόλο μιας εκδότριας μεγάλης εφημερίδας, όπου συμπρωταγωνίστησε με τον Aλέκο Aλεξανδράκη.

Το 1966 έκανε την πρώτη της θεατρική εμφάνιση στην Κύπρο με τα έργα «Μιας πεντάρας νιάτα» των Γιαλαμά-Πρετεντέρη, «Η παγίδα» του Pομπέρ Τομά και το «Βαθιά γαλάζια θάλασσα» του Τέρενς Ράττιγκαν. Στις θεατρικές σκηνές της Αθήνας εμφανίστηκε το 1970 με το έργο του Γιάννη Δαλιανίδη, Μαριχουάνα Στοπ και ακολούθησαν η μεγάλη θεατρική επιτυχία Εραστές του ονείρου, πάλι Δαλιανίδη, μαζί με τον Tόλη Bοσκόπουλο (1972). Στη συνέχεια, Ο άνθρωπος που γύρισε από τον γύψο των Κώστα Καραγιάννη και Νίκου Καμπάνη, Πως να κερδίσετε τον άντρα σας του Ρόμπερτ Σμιθ (1975), Ξυπόλητη στο πάρκο του Νηλ Σάιμον (1977) και Η κυρία του Μαξίμ του Ζωρζ Φεϋντώ (1979). Παράλληλα συμμετείχε σε μεταφορές θεατρικών έργων για την τηλεόραση, από το αντίστοιχο τμήμα της EPT. Ακολούθησαν τα θεατρικά έργα: Φρύνη η εταίρα του Γεωργίου Ρούσσου (1980), Παντρεύομαι τον άντρα μου του Νόρμαν Κράσνα (1980), Εγώ, εσύ και ο άλλος του Τζιν Κερ (1982), Οι άντρες προτιμούν τις ξανθές» της Ανίτα Λος (1983), Μις Πέπσι του Μπρουνό (1984) και Η Ντόρις και ο γυαλάκιας του Μπιλ Μάνχοφ (1984).

Το 1990 ο Μίνως Βολανάκης την σκηνοθέτησε στην μεγάλη θεατρική επιτυχία Καινούρια σελίδα του Νηλ Σάιμον και το 1994 ο Ανδρέας Βουτσινάς στο Ορφέας στον Άδη του Τενεσί Ουίλιαμς, σε συνεργασία με το ΚΘΒΕ. Aκολούθησαν τα έργα: Τρελοί για έρωτα του Σαμ Σέπαρντ (1995), Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ του Άλμπι (1996), πάλι σε συνεργασία με το ΚΘΒΕ, Τρεις ψηλές γυναίκες του Έντουαρντ Άλμπι (1996), Τρωάδες του Ευριπίδη (1996), Το μακρύ ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα του Eυγένιου Ο’ Νηλ (1997), Η συνάντηση του Νάντας (2000), Σκηνές γάμου του Άλμπι (2000, σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας), Ευαίσθητη ισορροπία του Άλμπι (2003), Διαμάντια και μπλουζ της Λούλας Αναγνωστάκη (2006), Άλμα Μάλερ του Ρον Χάρτ (2009), Ρόουζ του Μάρτιν Σέρμαν (2011) και Ωραία χρόνια του Xάρολντ Πίντερ (2013).

Στο θέατρο συνεργάστηκε με τους σκηνοθέτες: Μιχάλη Κακογιάννη, Ανδρέα Βουτσινά, Μίνω Βολανάκη, Σταμάτη Φασουλή, Άντολφ Σαπίρο, Σταύρο Τσακίρη, Αθανασία Καραγιαννοπούλου, Γιώργο Ρεμούνδο, Γιώργο Θεοδοσιάδη, Δημήτρη Νικολαΐδη, Κωστή Μιχαηλίδη, Κώστα Μπάκα, Αντώνη Αντωνίου, Γιάννη Δαλιανίδη.

Η προσωπική της ζωή πάντα απασχολούσε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και πολλές σχέσεις της είχαν συζητηθεί κυρίως αυτή με τον Τόλη Βοσκόπουλο. Το 1967 παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Πέτρο Κουτρουμάνο, και ζώντας μαζί του τέσσερα χρόνια, απέκτησε την κόρη της, Μάρθα που είχε παντρευτεί τον Βλάση Μπονάτσο και το 1997 της χάρισαν την εγγονή της, Ζένια. Το 1974 χώρισε οριστικά και το 1976 παντρεύτηκε το γνωστό δικηγόρο-ποινικολόγο, Αλέξανδρο Λυκουρέζο, με τον οποίο ήταν παντρεμένη μέχρι και το τέλος της ζωής της και μαζί απέκτησαν την Μαρία – Ελένη η οποία είχε παντρευτεί τον Απόστολο Γκλέτσο.

Η τελευταία θεατρική παράσταση που πρωταγωνίστησε ήταν το «Νύφη Κουράγιο» σε κείμενο και σκηνοθεσία του Νίκου Μουτσινά. Γεμάτη όνειρα ετοιμαζόταν το Φθινόπωρο του 2017-2018 να παίξει σε μια κωμωδία του Αντώνη Λουδάρου, στην ομώνυμη θεατρική της σκηνή στον Πολυχώρος Αθηναΐς (Θεατρική Σκηνή «Ζωή Λάσκαρη»).

Η Ζωή Λάσκαρη, η Ζωίτσα, όπως συνήθιζαν να την αποκαλούν έφυγε ξαφνικά από την ζωή στις 18 Αυγούστου του 2017, από ανακοπή καρδιάς, στην οικία της στο Πόρτο Ράφτη, σκορπίζοντας την θλίψη στις δυο κόρες της, την Μαρία-Ελένη Λυκουρέζου και την Μάρθα Κουτουμάνου και στον αγαπημένο της σύζυγο Αλέξανδρο Λυκουρέζο με τον οποίο ζούσε μαζί πάνω από 40 χρόνια.

Κινηματογραφικές ταινίες

 

Έτος Ταινία Ρόλος
1961 Ο κατήφορος Ρέα Νικολάου
Ο ατσίδας Άννα Καρούζου
1962 Νόμος 4000 Μαρία Οικονόμου
Χωρίς ταυτότητα Λιάνα Μαυρολέοντος
Μερικοί το προτιμούν κρύο Εύα Αγγέλου
1963
Ίλιγγος Έλλη
Ένα κορίτσι για δύο Μυρτώ
1964 Εγωισμός Μαρία
Κορίτσια για φίλημα Τζένη Ελευθερίου
1965 Τέντυ μπόι αγάπη μου Ζωή Ευτυχίδου
Ιστορία μιας ζωής Μαριγώ / Μαρία / Μαίρη
1966 Στεφανία Στεφανία Καραλή
Δάκρυα για την Ηλέκτρα Ηλέκτρα Πετρίδη
1967 Οι θαλασσιές οι χάντρες Μαίρη Κανιάτογλου
1968 Όλγα, αγάπη μου Όλγα Παναγιωτίδου-Βασιλειάδου
Μια κυρία στα μπουζούκια Άννα Μασούρου
Γυμνοί στο δρόμο Ξένια Κουμαριανού
1969 Αγάπη για πάντα Ελένη
1970 Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο Μάρθα Αναστασοπούλου
1971 Μαριχουάνα στοπ Καίτη Λαγοπούλου
1972 Αιχμάλωτοι του μίσους Βίκυ Κουβαριώτου
1973 Στον αστερισμό της Παρθένου Κούλα
1974 Εραστές του ονείρου Ζωή Κυριαζή
1982 Αναμέτρηση Άννα

Βιντεοταινίες

 

Έτος Ταινία Ρόλος
1987 Η γυναίκα της πρώτης σελίδας Ευγενία Χρηστίδου
1987 Αντίστροφη πορεία Χαρά Μάνου
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailby feather